jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję

jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję

J 15,14: „Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję.”

J 15,9-17

Przyjaźń z Bogiem – podobnie jak ludzkie przyjaźnie – ma swoje reguły. Jezus nie stawia barier statusu społecznego, wieku, wykształcenia czy temperamentu. Podkreśla jednak, że odnoszenie się do Niego z miłością i szacunkiem godnym głębokiej, przyjacielskiej relacji polega na czymś więcej niż tylko respektowaniu wartości, którymi On się kieruje. Wymaga także na działania na ich rzecz… Chrystus uważa za przyjaciół tych, którzy realizują w życiu ten sam system wartości, standardy moralne i etykę postępowania, według której On postępuje…

„Po grecku „przyjaciel” to „filos”, a to słowo pochodzi od czasownika fileo, który oznacza „kochać”. Chrystus nie używa słowa „etairos”, który oznacza dokładnie „przyjaciel”, ale używa terminu, któremu semantycznie bliższy jest polski rzeczownik „ulubieniec”, lub (choć to słowo kojarzy nam się pejoratywnie) „kochanek”. Każdy z nas jest takim Bożym ulubieńcem, na punkcie każdego z nas Bóg szaleje. Wiemy wszyscy o Bożej miłości do każdego z nas, co więcej–do każdego człowieka. Lubimy słuchać o tym, ponieważ Bóg, który nas kocha to rzecz, która daje nam motywację do ciągłego starania się o świętość.” Bartłomiej Sokal

„Prawdziwa przyjaźń opiera się na tym, co jest dobre dla obydwu przyjaciół.” św. Albert Wielki

Uważajcie więc, jak słuchacie…

Uważajcie więc, jak słuchacie…

Łk 8,18: Uważajcie więc, jak słuchacie. Bo kto ma, temu będzie dane; a kto nie ma, temu zabiorą i to, co mu się wydaje, że ma.

Łk 8,16-18

Codziennie do każdego z nas dociera mnóstwo komunikatów. Im jest ich więcej, tym trudniej jest się na nich skupić, zapamiętać. Wpadają i wypadają. Ten sam los może spotkać i Słowo Boga gdyż „mamy” ostatecznie tylko to, co uznaliśmy za „swoje” i staramy się tym żyć. Dlatego Jezus przestrzega uczniów, by słuchając, zachowywali postawę wewnętrznego skupienia, uważności, która w ich życiu później obficie zaprocentuje. Uzdolni ich do przyjęcia od Boga znacznie więcej. Gdyż są dary, które już czekają na wzięcie lecz bywa, że nie są zauważone lub by je podjąć, trzeba się rozwinąć… Słuchać to trwać w postawie kogoś, kto się uczy, a więc ma otwarty umysł, serce, jest gotowy zmienić to, co ma poukładane w głowie nawet jeśli jest profesorem uniwersytetu…

„Życia nie da się oszukać, jak nie da się oszukać i ziemi. Jeżeli wrzuci się w nią plewy, zbierze się chwasty.”bł Jerzy Popiełuszko

„Ręka Boża jest jak żyzna rola, gdy jej siew powierzysz, z procentem ci go zwróci.”św Ignacy Loyola

„Boskie słowo jest słodkie dla tego, kto się go uczy, słodsze dla tego kto uczy, a najsłodsze dla tego, kto wprowadza je w życie.”św Albert Wielki

Ujrzycie niebiosa otwarte

Ujrzycie niebiosa otwarte

J 1,51: „Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego.”

Jezus mówi o sobie symbolicznie jako o ucieleśnieniu drabiny Jakubowej (zob. Rdz 28,12-13). A więc odsłania uczniom, że jest jedynym Pośrednikiem, który łączy niebo z ziemią, tylko przez Niego mamy dostęp do Ojca. On łączy w sobie naturę boską i ludzką. Jest na ziemi odblaskiem chwały Boga i odbiciem Jego istoty (Hbr 1,3). Woli Jezusa oraz wyznaczonej przez Niego drodze podporządkowane są zastępy aniołów.

KKK 1026: Jezus „otworzył” nam niebo przez swoją Śmierć i swoje Zmartwychwstanie.

KKK 1025: Żyć w niebie oznacza „być z Chrystusem” (J 14,3; Flp 1,23; 1Tes 4,17). Wybrani żyją „w Nim”, ale zachowują i – co więcej – odnajdują tam swoją prawdziwą tożsamość, swoje własne imię (Ap 2,17).

„Żyć, to być z Chrystusem; tam gdzie jest Chrystus, tam jest życie i Królestwo.” św. Ambroży

„Jak góry piętrzą się dokoła i ochraniają położone w nich doliny, tak święci aniołowie stoją wokół i nas chronią.” św. Albert Wielki