nie zbliża się do światła

nie zbliża się do światła

J 3,20: „Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby jego uczynki nie zostały ujawnione.”

J 3,16-21

Zło pragnie zostać ukryte aby ludziom nie ujawniło się kłamstwo i szpetota nieprawości. Światło i prawda demaskuje zło, grzech, rozprasza ciemność manipulacji i niedomówień. Jezus jest światłem, które nie tylko ostro rysuje kontury tego, co dobre, prawdziwe i co jest miłością, w tym samym momencie wydobywając z cieni pozory dobra: dwuznaczności, mroki fałszu czy ślepe uliczki dezinformacji i lustrując swym blaskiem czarne lochy lęku. Światło Ducha Świętego, które od Niego bije uwrażliwia oczy każdego, kto je przyjmie i ich nie zamyka. Reguluje widzenie świata i samego siebie, wyraźne staje się wszystko, co wymaga skorygowania w porządku miłości… A jednocześnie światło to jest pełne miłosierdzia… Zachęca – nie przymusza; pyta, czy człowiek miłuje bardziej cienie, szarości i mroki czy chce pokochać światło…

„Niechaj nasze oczy nie oderwą się nigdy od Twego jaśniejącego światła, a przykazania Twoje niechaj kierują zawsze naszym postępowaniem.” (Liturgia wschodnia)

„Bóg nie marnuje światła: włącza lampy w miarę potrzeby, ale zawsze w odpowiednim momencie.” bł. Jakub Alberione

„Rozjaśnij, Panie, nocne ciemności naszego umysłu dziennym światłem poznania Ciebie, aby oświecony mógł Ci służyć w odnowionej czystości…” św. Efrem Syryjczyk

posiądziemy jego dziedzictwo

posiądziemy jego dziedzictwo

Mt 21,38: „Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: „To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo”.”

Mt 21,33-43.45-46

Postawa zazdrości „oznacza smutek doznawany z powodu dobra drugiego człowieka i nadmierne pragnienie przywłaszczenia go sobie.” (KKK, 2539).

„Główną przyczyną niezadowolenia jest egotyzm lub samolubstwo, które stawia „ego” na pierwszym miejscu, wokół którego wszystko inne ma się obracać. Drugą przyczyną niezadowolenia jest zawiść, która sprawia, że postrzegamy majętności i talenty innych, jak gdyby były one nam zabrane. Trzecią przyczyną jest chciwość lub nadmierne pragnienie posiadania więcej w celu zapełnienia pustki w naszym sercu. Czwartą przyczyną niezadowolenia jest zazdrość, sprowokowana czasem przez melancholię i smutek, a czasem przez nienawiść względem tych, którzy mają to, co sami chcielibyśmy mieć.” apb Fulton Sheen

„Zawłaszczanie Bożej winnicy grozi też nam. Bóg ją nam „wynajął” (εξεδοτο) byśmy w niej kochali – przynosili owoce miłości (Mt21,33). My jednak robimy z niej prywatny folwark do uprawy naszych namiętności. W efekcie nie pamiętamy już smaku winogron, za to celnie rzucamy kamieniami.” Aleksander Bańka

„Zawiść jest szatańską trucizną życia naszego, zaszczepioną prarodzicom naszym przez Węża, którym ona kierowała.” Piotr Rostworowski OSB

Dziwił się też ich niedowiarstwu

Dziwił się też ich niedowiarstwu

Mk 6,6: Dziwił się też ich niedowiarstwu. Potem obchodził okoliczne wsie i nauczał.

Mk 6,1-6

Niewielu mieszkańców rodzinnego Nazaretu było zainteresowanych słowami Jezusa, treścią Bożego przekazu, jak również możliwą pomocą od Niego: na przykład doświadczeniem mocy uzdrowienia… Czasem tak jest, że Bóg wychodzi naprzeciw, człowiek zaś jest obojętny. Wydaje się, jakby nie miał wobec Niego pragnień, nie był nawet skontaktowany ze swoimi potrzebami. Może ma uwagę skupioną na zupełnie innych wartościach lub nie odpowiada mu „opakowanie”, w którym przychodzi łaska. Czasami jednak nie ma już innej okazji, nowej możliwości. Jezus nie wraca kolejny raz. Moment łaski, szansa na cud czy odmianę życia przepada bezpowrotnie…

„św. Paweł słusznie mówi, że 'Fides ex auditu’ (Rz 10, 17), to znaczy: wiara nie jest poznaniem przychodzącym przez jakiś zmysł, lecz jest to przyzwolenie duszy na to, co wnika w nią przez słyszenie.”św Jan od Krzyża

„Bogu objawiającemu należy okazać «posłuszeństwo wiary».” św Jan Paweł II, Fides et ratio

„Spraw, o Panie, aby życie moje było życiem wiary, aby wyrażało się w myśleniu, mówieniu, działaniu jedynie w oparciu o naukę wiary, na podstawie Twoich słów, przykładów, jedynie z nadprzyrodzonych pobudek wiary; na uciszeniu sugestii rozumu ludzkiego i doświadczenia, choćby okazywały się nie wiadomo jak słuszne, jeśli sprzeciwiają się nie tylko prawdom wiary katolickiej, lecz także temu wszystkiemu, czego żąda wiara, aby myśleć, mówić i czynić.”bł Karol de Foucauld

szabat został ustanowiony dla człowieka

szabat został ustanowiony dla człowieka

Mk 2,27: I dodał: «To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu.

Mk 2,23-28

„Jezus nie żyje w świecie „wolno, nie wolno”, w ciągłym napięciu, czy aby już nie za daleko. Rozmawia z faryzeuszami, przedstawia głębsze racje, i co ciekawe, najpierw patrzy na dobro człowieka, nie przepisów, zwyczajów i społecznych układów. Jezus nigdzie nie twierdzi, że szabat jest nieważny, że celnicy i grzesznicy to żyją w porządku i trzeba ich zostawić w spokoju. Nie czuje się niczym zagrożony. Dlaczego? Bo Jego działanie wypływa z głębi, z wyboru, z wewnętrznej asymilacji prawa.”Dariusz Piórkowski SJ

„W głębi sumienia — pisze Sobór Watykański II — człowiek odkrywa prawo, którego sam sobie nie nakłada, lecz któremu winien być posłuszny i którego głos wzywający go zawsze tam, gdzie potrzeba, do miłowania i czynienia dobra, a unikania zła, rozbrzmiewa w sercu nakazem: czyń to, tamtego unikaj. W rzeczywistości jednak jest to dialog człowieka z Bogiem, Twórcą prawa, pierwszym Wzorem i ostatecznym Celem człowieka.”Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym

„Sumienie jest jakby Bożym zwiastunem i posłańcem, tak że nie głosi nakazów własnych, ale nakazy pochodzące od Boga, na sposób herolda, który ogłasza królewskie rozporządzenia. Dlatego właśnie sumienie ma moc wiążącą.” św. Bonawentura

W Jego imieniu narody nadzieję pokładać będą…

W Jego imieniu narody nadzieję pokładać będą…

Mt 12,21: W Jego imieniu narody nadzieję pokładać będą.

Mt 12,14-21

W kulturze Wschodu imię jest charakterystyką i niejako streszczeniem misji osoby, która je nosi. Jezusowi imię („Bóg jest zbawieniem„) nadał sam Najwyższy (Łk 1,31-32), wraz z zapowiedzią jak doniosłe będzie Jego życie. Imię Jezus obejmuje wszystko: Boga i człowieka oraz całą ekonomię stworzenia i zbawienia. Modlić się, mówiąc „Jezus”, oznacza wzywać Go, wołać do Niego w nas. Tylko Jego imię zawiera Obecność, którą oznacza (KKK 2666). Przed każdym człowiekiem, który słyszy głoszoną przez Niego Dobrą Nowinę, Bóg przez Jezusa rozpościera ścieżkę ocalenia, odsieczy, wsparcia, opcję ratunku. Wystarczy uwierzyć, że Jezus jest Panem (Rz 10,9), okazać Mu posłuszeństwo jako Bogu, by uzyskać dostęp do łaski Jego zbawczego działania i nadziei na życie wieczne (J 3,15-17.36; 5,24; 6,40).

„Jezus jest miodem w ustach moich, słodką melodią w uszach, radosną uciechą w sercu… Smuci się kto z was? Niech tylko Jezus przyjdzie do jego serca, niech wypłynie na jego usta–a oto wobec światłości Jego Imienia pierzchnie każda chmura i powróci wesele.”św Bernard z Clairvaux

„W przeciwnościach, w niebezpieczeństwach, w lęku–w domu, na drodze, na pustkowiu, na falach–gdziekolwiek się znajdziesz, wszędzie wzywaj Imienia Zbawiciela.”św Wawrzyniec Justynian

„Imię Jezusa Chrystusa, gdy je uważnie rozważymy, oznajmia nam całe jego dobrodziejstwo. Jest ono skarbcem tysiąca dóbr.”św Jan Chryzostom

Kol 3,17:”I cokolwiek czynicie słowem lub czynem–wszystko w imię Pana Jezusa, przez Niego dziękując Bogu Ojcu.”św Paweł