gdy uczynicie wszystko, co wam polecono

gdy uczynicie wszystko, co wam polecono

Łk 17,10: „gdy uczynicie wszystko, co wam polecono, mówcie: „Słudzy nieużyteczni jesteśmy”.”

Bez wsparcia Bożej łaski człowiek nic nie może uczynić (J 15,5). Niejednokrotnie, wykonując w dobrej wierze to, co mu polecono, psuje dobre dzieło (np. usiłując robić wszystko sam – przekonuje, że jest „zbawicielem świata”); przeszkadza się dziełu rozwijać (sądząc np., że jego punkt widzenia jest najlepszy lub jedyny właściwy), albo zraża innych wadami charakteru: demotywuje, zniechęca krytycyzmem itp. Pokora to świadomość, że Bóg nieustannie musi po mnie poprawiać, jak matka po 4 latku, który próbuje zrobić obiad. Naprawia bałagan, który ‚chcąc nie chcąc’ uczyniła(e)m, skłania do wyrozumiałości i umacnia urażonych mymi słabościami, sprząta po niedopełnionych z braku czasu czy byle jak zrobionych obowiązkach, o których nawet nie wiem, jaki mogą mieć dla innych skutek…

„Niektórzy swój widnokrąg biorą za koniec świata.” Eliza Orzeszkowa

„Próżna chwała to mól dusz poświęconych Bogu, to robak świętości.” św. o. Pio