Nie kamienujemy cię za dobry czyn, ale za bluźnierstwo

Nie kamienujemy cię za dobry czyn, ale za bluźnierstwo

J 10,33: Odpowiedzieli Mu Żydzi: «Nie kamienujemy cię za dobry czyn, ale za bluźnierstwo, za to, że ty, będąc człowiekiem, uważasz siebie za Boga».

J 10,31-42

Wielu uczonym słuchaczom Jezusa brakuje pokory, czyli zdolności do przyjęcia założenia: nie jestem nieomylny i nie mam monopolu na prawdę. W sytuacji kiedy kończą im się argumenty, zaś pycha nie pozwala im zakwestionować własnych racji, a zarazem nie potrafi znosić widoku swoich limitów (np. niezdolności do mądrej odpowiedzi oponentowi) z bezradności rodzi wściekłość i wrogość. Natychmiast sięga więc po argument siły aby rozpaczliwie ukryć swą słabość, pustkę i porażkę…

„Znów (παλιν) próbowali Go ukamienować (J 10,31). Bo bluźni, bo głupi i niebezpieczny. Czynimy tak często, gdy inność, odmienność, różnice w poglądach zmieniają w naszych oczach bliźniego w śmiertelnego wroga. Formalnie tylko rzucamy słowem. Faktycznie – kamienujemy w nim Boga.”Aleksander Bańka

„Pycha broni na własną rękę jakichś myśli i własnych zasad, i woli raczej rządzić stając przeciwko Panu niż być rządzonym przez Pana.”św Bazyli Wielki

„Ta sama pycha każe nam potępiać błędy, od których w swoim mniemaniu jesteśmy wolni, co gardzić przymiotami, których nie mamy.” La Rochefoucault

„Pycha jest wielką wadą. Lepiej być szalonym niż pysznym. Choroba psychiczna jest słabością pochodzącą z natury, pycha jest gorszym obłędem: to często szał połączony z furią. Biedny szaleniec szkodzi tylko sobie, pyszałek jest plagą dla swoich braci.” św Jan Chryzostom

Jego bliscy wybrali się, żeby Go powstrzymać

Jego bliscy wybrali się, żeby Go powstrzymać

Mk 3,21: Gdy to posłyszeli Jego bliscy, wybrali się, żeby Go powstrzymać. Mówiono bowiem: «Odszedł od zmysłów».

Mk 3,20-21

Nie poddanie się presji ze strony rodziny przez Jezusa obrazuje wagę ludzkiej wolności, która leży u fundamentów naszego postępowania. Bóg stworzył nas na swój obraz i podobieństwo, powierzając zdolność do decydowania o sobie, możliwość rozstrzygania o własnym losie. Otrzymaliśmy wolność poszukiwania Stwórcy lub odwrócenia się od Niego, przyjmowania Jego łaski, dzięki czemu jest możliwe zjednoczenie się z Bogiem i stanie się świętym lub możemy wybrać życie według własnych pomysłów. Jezus korzysta z wolności do samostanowienia i wyznaczania własnych celów. Mimo, że Jego działania mogą być ograniczane z zewnątrz, przez okoliczności czy inne osoby, to z punktu widzenia wiary Jego trwanie przy wybranym stylu życia, wartościach i priorytetach jest symbolem wagi wolnej woli i decyzji jednostki. Jezus aż po krzyż zaświadcza, że nic nie może pozbawić człowieka wewnętrznej wolności, umożliwiającej trwanie przy obranej drodze. Jest to niezbywalny i zagwarantowany przez Stworzyciela dar. Rodzina może próbować zatrzymać w miejscu – z miłości, lecz Jezus pokazuje, że człowiek może iść dalej swoją drogą – z szacunkiem.

„Ostatnia z ludzkich wolności polega na wyborze wewnętrznego nastawienia do świata.” Victor Frankl

Codzienna myśl duchowa : Jakim prawem to czynisz

Codzienna myśl duchowa : Jakim prawem to czynisz

Mt 21, 23: „Gdy przyszedł do świątyni i nauczał, przystąpili do Niego arcykapłani i starsi ludu, pytając: «Jakim prawem to czynisz? I kto ci dał tę władzę?»”

Mt 21,23-27

Aby podporządkować sobie Jezusa faryzeusze wyciągnęli swoją największą broń – autorytet przywódców ludu. Wyraźnie chcą zamanifestować tłumom „kto tu rządzi”. Jednak Jezus nie daje się zastraszyć ani zmusić do uległości. On wie, kto jest prawdziwym Władcą, kto stoi ponad czasem i kieruje historią Izraela, kto wysłał Go z misją i nadaje jedyny w swoim rodzaju, nieomylnie wyczuwany i rozpoznawany przez wszystkich ludzi duchowy autorytet – Bóg.

„Złość i zazdrość skutecznie odbierają człowiekowi zdolność rozsądnego, logicznego myślenia. Jezus „przechodził” ponad złością i małością ludzkich opinii i ocen, wypełniając misję dobrego Pasterza, która Mu została powierzona przez Ojca.” ks. Wojciech Michniewicz

„Pragnienie władzy zawsze jest substytutem stłumionej miłości. Człowiek, który nie może się cieszyć największą przyjemnością, płynącą z bycia kochanym, rekompensuje ten brak sprawowaniem władzy. A władza zawsze zawiera element zemsty: skoro wy mnie nie kochacie, to ja was kontroluję.” Helmut Janschke

„Źródła żądz są bowiem źródłem pokus. Są nimi: lubieżność, pogoń za sławą i nienasycona chciwość władzy.” św Ambroży

cóż za korzyść dla człowieka, jeśli cały świat zyska, a siebie zatraci

cóż za korzyść dla człowieka, jeśli cały świat zyska, a siebie zatraci

Łk 9,25: „Bo cóż za korzyść dla człowieka, jeśli cały świat zyska, a siebie zatraci lub szkodę poniesie?”

Łk 9,22-25

Dla wielu słowo „dusza” (hebr.nepeš [néfesz], gr.psyché) jest synonimem całości osoby, własnego wnętrza, ukrytego „ja”, ludzkiego obszaru wolności, miejsca zamieszkania wolnej woli. Określa się tak również wszystkie procesy wewnętrzne człowieka, w których skład wchodzą między innymi emocje, intelekt, czy procesy poznawcze i motywacyjne. Zawiera również pamięć i historię życia osoby. W miarę zatem trwania i wzrastania dusza zyskuje ciężar: wyborów, preferencji, upodobań – innymi słowy- nabiera kształtu, który w kontekście życia wiecznego – nie jest bez znaczenia…

„Dusza żywi się tym, z czego się cieszy.” św. Augustyn

„Współczesny człowiek używa zasad moralnych niczym ubrań. Dziś używa jednego zestawu zasad, a jutro użyje innego, podobnie jak przywdziewa białe spodnie do gry w tenisa, czarny garnitur na kolację, kąpielówki na plażę i nie zakłada nic, gdy wchodzi do wanny. Jego upodobania determinują jego zasady moralne, chociaż to jego moralne zasady powinny kształtować jego upodobania.” apb Fulton J. Sheen

„I garderoba duszy ma swoje żurnale.” Stanisław Jerzy Lec

„Wartość naszej duszy poznajemy po wysiłku, jaki czyni zły duch, by ją zgubić.” św. Jan M. Vianney

Gdy znalazł jedną drogocenną perłę…

Gdy znalazł jedną drogocenną perłę…

Mt 13,46: Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją.

Mt 13,44-46

Wszystko zaczyna się od poszukiwań. Być może trzeba odczuwać jakiś brak, tęsknotę, nosić w sobie pragnienie, które napędza i kierunkuje człowieka… Kupiec nie poprzestawał na mniejszych klejnotach. Chciał odnaleźć najpiękniejszy, a zarazem najcenniejszy unikat. Włożył w to wiele wysiłku i zogniskował całą swoją uwagę. Wiedzieć, czego się chce to jednak dopiero pierwszy etap… By stać się wartościową, perła musiała być poznana… Kupiec poświęcił czas na kontemplację: szacowanie walorów perły: jej blasku, okazałości, rzadkości występowania i ceny. Był w kontakcie ze swoimi uczuciami. Pojął, że niczego bardziej nie pragnie nad posiadanie drogocennej perły. Może obcowanie z nią stało się dla niego źródłem radości przewyższającej zadowolenie z wszystkiego, co dotychczas miał? Gdy doszło do niego, że perła wyzwala w nim szczęście, miłość do niej uruchomiła energię potrzebną do podjęcia radykalnej (i przez wielu pewnie uznanej za nierozważną), decyzji… Poszukiwanie, poznawanie i nabywanie Królestwa to proces…

„Ludzie znają dziś cenę wszystkiego nie znając wartości niczego.”Oscar Wilde

„Dusza nie może żyć bez miłości. Zawsze pragnie coś kochać, gdyż powstała z miłości, bo Ja ją z miłości stworzyłem.”Jezus do św Katarzyny ze Sieny