jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję

jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję

J 15,14: Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję.

J 15,12-17

Przyjaźń rozpoznaje się po głębokim szacunku wobec Osoby. Przyjaciel Boga żyje w Jego obecności, jak w domu. Respektuje i dzieli z Nim obowiązujące zasady i standardy postępowania. Nie chce sprawiać Mu przykrości czy urazić Go łamaniem przykazań. Przeciwnie, są one dlań tak ważne, że jednocząc się: bierze je za swoje. Przyjaźń z Jezusem wyraża się coraz głębszą wspólnotą uczuć, pragnień i woli. To wielkie zaproszenie, ogromny dar, niezwykły przywilej.

„Kto szuka ponad wszystko przyjaźni ludzkiej, odsuwa się od przyjaźni z Bogiem: nie jest więc dobrze podobać się wszystkim. Powiedziano bowiem: 'Biada wam, kiedy wszyscy ludzie będą o was mówić dobrze’.”abba Pojmen

„Boże mój, istotnie jest prawdą, że jesteś przyjacielem mocnym i wielkodusznym, możesz uczynić, cokolwiek zechcesz, i nigdy nie przestajesz miłować tych, którzy Ciebie miłują. Lecz jeśli tylko Ty mnie nie opuścisz, ja Tobie zawodu nie zrobię. Niech powstają przeciwko mnie wszyscy uczeni, niech mię prześladuje wszystko stworzenie, niech mię nękają czarci, bylebyś Ty nie wypuścił mnie z ręki swojej, niczego się nie lękam. Już doznałam tego i wiem z własnego doświadczenia, z jakim zyskiem Ty z utrapienia wywodzisz tych, którzy w Tobie samym ufność swą pokładają!”św Teresa od Jezusa

dbacie o czystość zewnętrznej strony kubka i misy, a wewnątrz pełne są one zdzierstwa i niepowściągliwości

dbacie o czystość zewnętrznej strony kubka i misy, a wewnątrz pełne są one zdzierstwa i niepowściągliwości

Mt 23,25: „Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo dbacie o czystość zewnętrznej strony kubka i misy, a wewnątrz pełne są one zdzierstwa i niepowściągliwości.”

Mt 23,23-26

Jezus zwraca uwagę religijnym gorliwcom, że skupianie się na takich drobiazgach jak oddawanie dziesięciny z przypraw czy skrupulatne zachowywanie pozorów jest bez wartości przed Bogiem, gdy pomija się sprawy najważniejsze: miłosierdzie, sprawiedliwość i wiarę… Bóg patrzy na serca i żali się, gdy dostrzega w nich „zdzierstwo”, a więc porywczą żądzę władzy nad innymi, gnębienie i traktowanie bliźnich bez szacunku oraz „niepowściągliwość” – innymi słowy chciwość, brak wstrzemięźliwości, uleganie pożądaniom i zachciankom. Święty Jan od Krzyża zauważał, że korzenie obu przywar tkwią w nieoczyszczonym sercu. Bez panowania nad ambicjami i namiętnościami człowiek szuka, używa i zatrzymuje się na stworzeniach by zadowolić swój egoizm. Lecz:

„aby dojść do doskonałego zjednoczenia z Bogiem przez miłość i wolę, dusza musi się wyzbyć wszelkiego, choćby najmniejszego, dobrowolnego pożądania.”

„Dopóki kocioł jest na ogniu, muchy ani żadne płazy nie mogą go dotknąć; ale kiedy ostygnie, to gnieżdżą się w środku. Podobnie i mnich: póki trwa w pracy wewnętrznej, wróg go nie może pokonać.” abba Pojmen

Czyż może być co dobrego z Nazaretu?

Czyż może być co dobrego z Nazaretu?

J 1,46: Rzekł do niego Natanael: Czyż może być co dobrego z Nazaretu?

J 1,45-51

„Reakcja Bartłomieja na wieść o odnalezionym Mesjaszu była iście podejrzliwa:”Czy może być coś dobrego z Nazaretu?” Nie wzruszyła go informacja o obecności Jezusa, bo pochodził On z Nazaretu, miasteczka kłótliwych ludzi gór. Uprzedzenia i podejrzliwość to marni przewodnicy. To nawet nie przewodnicy, to ślepcy, którzy zamiast mobilizować człowieka do poszukiwań, do wysiłku, mówią mu: „Zostań w swoim fotelu wygodnych przekonań, nie wystawiaj nosa poza własne myślenie, nie ufaj innym.” Człowiek, który jest uprzedzony do drugiej osoby, czy do czegokolwiek innego, niszczy przede wszystkim siebie samego. Zamyka umysł i serce na dar, na miłość, na poznanie. Czyni się leniwcem, niechętnym do ruchu naprzód, czyni się twardym, wapniejącym w swoich ciasnych myślach, tych „jedynie poprawnych na ziemi”.”Jakub Przybylski OCD

„Bywa człowiek, który niby to milczy, ale jego serce osądza innych: ten mówi nieustannie. Ale bywa i taki, który mówi od rana do wieczora, a zachowuje milczenie: to znaczy nie mówi nic niepożytecznego.”Abba Pojmen

„Miej zawsze ufność w Bogu, ceniąc w sobie i w twych siostrach to tylko, co Bóg ceni, to jest skarby duchowe.”św Jan od Krzyża

Wiążą ciężary wielkie… Lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą

Wiążą ciężary wielkie… Lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą

Mt 23,4: Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą.

Mt 23,1-12

Jezus krytykuje obłudę i nadmierny rygoryzm. Faryzeusz to ktoś, kto doskonale wie, co należy czynić, lecz normy i przepisy służą mu jedynie do rozliczania innych. Chętnie wskazuje palcem: „powinieneś/powinnaś robić to i to” lecz samemu nie zadaje sobie trudu by wcielić w życie Boże zasady. Ma wygórowane oczekiwania wobec zachowań innych lecz sam nie troszczy się by okazywać drugiemu miłość, być skromnym i pracowitym, służyć. Tropi najmniejsze niedociągnięcia u otoczenia, sam zaś nie czuje się w obowiązku być przykładem wiary, świadkiem zmian charakteru, myślenia, zachowania, jakie w jego życiu przyniosła relacja z Bogiem.

„Pewien brat pytał abba Pojmena:”Jak człowiek może uniknąć mówienie źle o drugich?” Starzec mu odpowiedział: „My i nasi bracia to jakby dwa obrazy. Gdy tylko człowiek pilnuje siebie i siebie obwinia, bracia nabierają wartości w jego oczach, ale kiedy sam sobie wydaje się dobry, brata uznaje za złego w porównaniu z sobą”.

biada wam bogaczom

biada wam bogaczom

Łk 6,24: „Natomiast biada wam, bogaczom, bo odebraliście już pociechę waszą.”

Łk 6,20-26

Jezus kieruje swoje „biada” do osób, które Go odrzuciły. Można na wiele sposobów zaprzeczać własnemu ubóstwu: w duchu, w wierze, czy nie przyjmować do świadomości kruchości wypracowanych lub otrzymanych zabezpieczeń materialnych. Posiadacze nie potrzebują Boga gdyż są samowystarczalni. Natomiast ubogiemu brakuje zadufanego zamknięcia w sobie. Nie ma ambicji by zbawić się o własnych siłach. Za to jego pustka, brak jest szczeliną otwartości na wiarę. Św. Paweł określał apostołów jako tych, którzy „nic nie mają a posiadają wszystko” (2Kor 6,10), są ubodzy, gdyż wszystko mają u Boga.

„Jak dym wykurza pszczoły i wtedy tracą one miód, który pracowicie nagromadziły, tak cielesna wygoda wypędza z duszy bojaźń Bożą i niszczy cały jej dorobek.” abba Pojmen

„Nie byłem złodziejem jałmużny, zbierając lub używając ich więcej niż było konieczne. Zawsze przyjmowałem mniej niż mi udzielano, ażeby inni ubodzy nie byli pozbawieni swojej części.” św. Franciszek z Asyżu

  • 1
  • 2