Wiążą ciężary wielkie… Lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą

Wiążą ciężary wielkie… Lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą

Mt 23,4: Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą.

Mt 23,1-12

Jezus krytykuje obłudę i nadmierny rygoryzm. Faryzeusz to ktoś, kto doskonale wie, co należy czynić, lecz normy i przepisy służą mu jedynie do rozliczania innych. Chętnie wskazuje palcem: „powinieneś/powinnaś robić to i to” lecz samemu nie zadaje sobie trudu by wcielić w życie Boże zasady. Ma wygórowane oczekiwania wobec zachowań innych lecz sam nie troszczy się by okazywać drugiemu miłość, być skromnym i pracowitym, służyć. Tropi najmniejsze niedociągnięcia u otoczenia, sam zaś nie czuje się w obowiązku być przykładem wiary, świadkiem zmian charakteru, myślenia, zachowania, jakie w jego życiu przyniosła relacja z Bogiem.

„Pewien brat pytał abba Pojmena:”Jak człowiek może uniknąć mówienie źle o drugich?” Starzec mu odpowiedział: „My i nasi bracia to jakby dwa obrazy. Gdy tylko człowiek pilnuje siebie i siebie obwinia, bracia nabierają wartości w jego oczach, ale kiedy sam sobie wydaje się dobry, brata uznaje za złego w porównaniu z sobą”.

biada wam

biada wam

Łk 6,24: „Natomiast biada wam, bogaczom, bo odebraliście już pociechę waszą.”

Łk 6,20-26

Jezus kieruje swoje „biada” do osób, które Go odrzuciły. Można na wiele sposobów zaprzeczać własnemu ubóstwu: w duchu, w wierze, czy nie przyjmować do świadomości kruchości wypracowanych lub otrzymanych zabezpieczeń materialnych. Posiadacze nie potrzebują Boga gdyż są samowystarczalni. Natomiast ubogiemu brakuje zadufanego zamknięcia w sobie. Nie ma ambicji by zbawić się o własnych siłach. Za to jego pustka, brak jest szczeliną otwartości na wiarę. Św. Paweł określał apostołów jako tych, którzy „nic nie mają a posiadają wszystko” (2Kor 6,10), są ubodzy, gdyż wszystko mają u Boga.

„Jak dym wykurza pszczoły i wtedy tracą one miód, który pracowicie nagromadziły, tak cielesna wygoda wypędza z duszy bojaźń Bożą i niszczy cały jej dorobek.” abba Pojmen

„Nie byłem złodziejem jałmużny, zbierając lub używając ich więcej niż było konieczne. Zawsze przyjmowałem mniej niż mi udzielano, ażeby inni ubodzy nie byli pozbawieni swojej części.” św. Franciszek z Asyżu

Jeśli dom na to zasługuje

Jeśli dom na to zasługuje

Mt 10,13: „Jeśli dom na to zasługuje, niech zstąpi na niego pokój wasz; jeśli zaś nie zasługuje, niech pokój wasz powróci do was!”

Jeżeli dom jest wart (aksios)- a zatem jeśli jest gotowy otrzymać, gdy potrafi uznać dar, wyznaje te same wartości – niech zstąpi na niego shalom: stan wewnętrznej harmonii i jedności z Bogiem. Większość ludzi uważa, że żyć szczęśliwie oznacza wiele posiadać i osiągnąć, zrealizować zakładane cele, mieć udane życie osobiste. To wszystko jest ważne, lecz Biblia mówi, że jeśli brakuje pokoju – shalom, wtedy nic nie cieszy… Przyjęcie Dobrej Nowiny przez słuchaczy jest dla Jezusa równoznaczne z otrzymaniem błogosławieństwa, którego świat dać nie może. To stan duszy, dzięki któremu życie nabiera głębszego wymiaru i sensu.

„Do jakiegokolwiek miejsca na ziemi przyjdziesz, nie porównuj się z innymi, a znajdziesz spokój.” Abba Poimen