oświecił ich umysły, aby rozumieli

oświecił ich umysły, aby rozumieli

Łk 24,45: „Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma.”

Łk 24,35-48

„Gdy czytamy Pismo Święte, możemy doświadczyć przemienienia wówczas, gdy odczytywane słowo rozświetla naszą drogę życia. Jak szata skrywa w swoim wnętrzu Ciało Zbawiciela, tak Biblia skrywa Jego obecność. Jak po ukrzyżowaniu nie została podarta, lecz zachowana w całości, tak Pismo święte stanowi jedną księgę, w ramach której nawet tak ważne podziały jak na Stary i Nowy Testament, nie niweczą jej spójności. Ewangelia zyskuje swoisty duchowy blask mistycznego sensu, gdy jest odczytywana w świetle Starego Testamentu. Św. Augustyn powie: Nowy Testament jest ukryty w Starym, natomiast Stary znajduje wyjaśnienie w Nowym.” ks. prof. Krzysztof Bardski

„Jeśli zatem ktokolwiek potrafił pojąć cząstkę owych bogactw, niechaj nie sądzi, iż w Bożym słowie znajduje się tylko to, co sam znalazł, ale niech wie, iż spośród wielu skarbów, to jedynie udało mu się zobaczyć.” św. Efrem Syryjczyk

„Zły człowiek nie chce mieć prawdy Ewangelii przed sobą, lecz za sobą. Gdy są te prawdy przed tobą, to cię prowadzą, a gdy za tobą to cię obarczają.” św. Augustyn

zamierzał

zamierzał

Mt 1,19: „zamierzał oddalić Ją potajemnie.”

„Być może nie spał wiele nocy, walcząc z samym sobą, bo przecież ją kochał. Aż w końcu wpadł na pomysł! Najlepiej będzie dyskretnie ją odesłać. Tak jakby nic ich nie łączyło, niczego między nimi nie było, żadnych zaślubin, żadnych zobowiązań. Przynajmniej ocaliłby jej życie. Panna z dzieckiem nie była traktowana jak cudzołożnica, nie groziło jej ukamienowanie. Gdy powziął tę decyzję, mógł w końcu zasnąć spokojnie. Bóg jednak objawia mu swoje plany, jakże różne od zamiarów Józefa: „Nie tędy droga, Józefie, zacznij myśleć po Bożemu, a nie po ludzku. Czy przypadkiem nie chcesz oddalić Maryi dlatego, że się boisz? Że chciałbyś mieć święty spokój?” Józef bierze swój krzyż na ramiona. Krzyż trudnego ojcostwa. W krzyżu Józefa jest zawarty krzyż każdego ojca, który pod koniec miesiąca nie wie, jak związać koniec z końcem, nie potrafi zrozumieć swojej żony, nie ma na nowe ciuchy dla córki czy lekcje angielskiego dla syna. Nie może zasnąć do późna w nocy i nie wie, jak rozwiązać kolejny problem, którym wstydzi się albo nie umie podzielić się z nikim.” ks. prof Krzysztof Bardski

czego mi jeszcze brakuje

czego mi jeszcze brakuje

Mt 19,20: „Odrzekł Mu młodzieniec: Przestrzegałem tego wszystkiego, czego mi jeszcze brakuje?”

Mt 19,16-22

„Być może jednak historia ta posiada jeszcze drugie dno? Czym są owe „posiadałości” (gr. ktemata) z ostatniego wersetu perykopy? Oczywiście oznaczają one bogactwo materialne, ale wydaje się, że mogą odnosić się również do drugiego rodzaju bogactwa, jakim dysponował młodzieniec: zasług w przestrzeganiu Tory Mojżesza, o których nie bez dumy wspomina. Młodzieniec z opowieści ewangelicznej jest więc podwójnie bogaty: materialnie i pod względem przestrzegania przykazań. Jezus zaś każe mu wyzbyć się tych posiadłości. Nie wiemy, czy trudniej by mu było rozdać majątek ubogim, czy uznać wcześniejsze przestrzeganie przepisów Prawa za nic nie znaczące w porównaniu z łaską nowego życia, jaką Jezus pragnął go obdarować. Jedno jest pewne: „odszedł zasmucony”. Czy dlatego, że utracił ewangeliczną perłę i skarb, które były w zasięgu jego ręki?” ks. prof Krzysztof Bardski

„Im więcej posiadacie, tym mniej oddacie.” św. m. Teresa z Kalkuty

Nie wszyscy to pojmują

Nie wszyscy to pojmują

Mt 19,11: „On im odpowiedział: Nie wszyscy to pojmują, lecz tylko ci, którym to jest dane.”

Mt 19,3-12

„Po kazuistycznej dyskusji z faryzeuszami na temat ważności, bądź nieważności rozwodu, która do dziś dnia toczona jest wśród biblistów i moralistów (Mt 19,3-9), uczniowie, sprawiając wrażenie zniechęconych radykalizmem Jezusa, konstatują: Jeśli na tym polega relacja (aitia) między mężem a żoną, to bardziej opłacalne jest (symferei) nie żenić się (Mt 19,10). W odpowiedzi Jezus daje wyjaśnienie, które nie jest przeznaczone dla wszystkich Jego słuchaczy. Wyraźnie zastrzega, że nie wszyscy pojmują (chorousin) to słowo, ale ci, którym jest dane (Mt 19,11). Ostatnie słowo „dedotai” (jest dane) stanowi tzw. passivum theologicum, czyli formą bierną, która za domyślnego autora ma Boga. Znaczenie zdania jest następujące: tylko ci są w stanie ogarnąć tę naukę, odczytać jej sens w swoim życiu, względem których Bóg będzie miał taką wolę, czyli których do tego powoła.” ks.prof.dr hab. Krzysztof Bardski

„Nad miłość ku matce i bratu wyższa jest jedynie miłość małżeńska.” św. Hieronim

Troszczcie się nie o ten pokarm, który ginie, ale o ten, który trwa na wieki

Troszczcie się nie o ten pokarm, który ginie, ale o ten, który trwa na wieki

J 6,27: „Troszczcie się nie o ten pokarm, który ginie, ale o ten, który trwa na wieki, a który da wam Syn Człowieczy.”

J 6,22-29

Chrystus, poprzez tych, którzy przyswajają i żyją Jego Słowem rozdaje ludziom swoją naukę o Bogu Ojcu, o królestwie niebieskim, o prawdzie, która nigdy nie przeminie, jest wieczna. Pokarm Słowa Bożego ma tę właściwość, że im bardziej jest dzielony, tym bardziej się mnoży…

„Słowo Boże ma moc wzrastać w nieskończoność, jego jedyne limity, podobnie jak w przypadku jedzenia, pochodzą stąd, że ludzkie możliwości przyswojenia go sobie są ograniczone. Jest konieczny pewien wysiłek w przebrnięciu przez tę ciemność, w głąb, aby dotrzeć do wody żywej. Nie od razu Słowo Boże mówi do nas z pełną wyrazistością, często potrzebny jest zarówno pewien wysiłek intelektualny, polegający na zapoznaniu się z komentarzami, czy – o ile wystarczy komuś siły i wytrwałości – z językami oryginalnymi Biblii, czy też wysiłek duchowy, by własne życie dostosować do Bożego Słowa.” ks. prof. Krzysztof Bardski

Skąd tu na pustkowiu będzie mógł ktoś nakarmić ich chlebem

Skąd tu na pustkowiu będzie mógł ktoś nakarmić ich chlebem

Mk 8,4: „Skąd tu na pustkowiu będzie mógł ktoś nakarmić ich chlebem?”

Mk 8, 1-10

Uczniowie, polegając na swych ludzkich możliwościach czyli myśleniu „z ciała” – spotykają się ze ścianą własnych ograniczeń. Jezus zaś nie buduje na materii lecz na Duchu. Ofiaruje Bogu wszystko, co ma z wiarą, że Ojciec potrafi zaradzić wszelkim potrzebom. I zaczynają dziać się cuda.

„Gorąco proszę Pana, aby raczył wzmacniać wiarę moją, bym w życiu codziennym i szarym nie kierowała się usposobieniem ludzkim, ale duchem.” św. Faustyna(Dz. 210)

„Dla podtrzymania życia fizycznego potrzebny jest pokarm. Podobnie dzieje się z życiem duchowym, potrzebuje ono pokarmu. Słowo Boże jest tym szczególnym rodzajem pokarmu, dzięki któremu możliwe jest życie duchowe. Każdy człowiek jest inny, dlatego też Bóg mówi do niego w wieloraki sposób poprzez to samo Słowo Biblii.” ks. prof. Krzysztof Bardski

„Słowa zaś Biblii – ciągle wzrastają, tak jak rozmnożone chleby. Kto zaś więcej ich spożywa, dla tego stają się one coraz obfitsze.” Bruno z Segni

Błogosławione łono, które Cię nosiło

Błogosławione łono, które Cię nosiło

Łk 11,27: „Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś.”

„Okrzyk kobiety i fakt, że nagle przerywa nauczanie może wskazywać na bardzo emocjonalną reakcję. Może te słowa „wyrwały” się jej? Może nie była w stanie milczeć? Bez cienia zazdrości nazywa szczęśliwą tą, która stała się Jego Matką. Jezus odpowiada na słowa kobiety, podejmuje jej myśl, odchodząc od tematu swego wcześniejszego nauczania i nadaje jej słowom sens głębszy. Tworzy dwa symbole: obraz kobiety w ciąży, we wnętrzu której powoli kształtuje się nowe życie oznacza słuchanie Słowa Bożego, natomiast obraz kobiety karmiącej piersią oznacza zachowywanie Słowa, niejako karmienie Go w swoim sercu, by było wciąż żywe.” ks. prof. Krzysztof Bardski

„Rozważać Słowo Boże – to czerpać z potężnego strumienia życiodajnej wody. Co więcej – zamieszkiwać w jego sąsiedztwie” Orygenes