Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą

Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą

Mt 13,16: „Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą.”

Mt 13,16-17

Jezus uświadamia uczniom jak bardzo są uprzywilejowani, że mogą Go słuchać i obserwować Jego zachowanie. Był dla nich żywym świadkiem i świadectwem głębokiej relacji z Bogiem. Zapraszał ich do bliskości ze sobą i w ten sposób uczył przyjaźni. Mogli się wiele nauczyć przebywając z Nim. Także dziś mogę uważnie studiować Słowo i w ten sposób zbliżać się do Niego…

„Szukajcie w czytaniu, a znajdziecie w rozmyślaniu; pukajcie w modlitwie, a otworzą wam w kontemplacji.” św. Jan od Krzyża

„Dzięki elektronicznej protezie można przywrócić słuch człowiekowi głuchemu. Na początku wszystkie dźwięki są dla takiej osoby hałasem, dlatego musi dopiero nauczyć się je rozróżniać. Są ludzie, którzy słuchają słowa Bożego, ale w istocie nie słyszą, nie pojmują jego znaczenia. Jezus mówi, że „otwartymi oczami nie widzą i otwartymi uszami nie słyszą, nie rozumieją”. „Dawniej byłem zupełnie głuchy; patrzyłem na ludzi wyczyniających dziwne obroty. Dopiero gdy usłyszałem muzykę, zrozumiałem, jak piękną rzeczą jest taniec – pisze Anthony de Mello.” Ks. Eugeniusz Burzyk

Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał

Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał

J 17,23: „Ja w nich, a Ty we Mnie! Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś.”

J 17,20-26

To modlitwa pożegnalna Jezusa. Prosi Ojca, by apostołowie, zarówno ci, którzy Go otaczają, jak i ci, którzy wybiorą Go w przyszłości – poznali tą jedność, która łączy Ojca z Synem. Pragnie również by szukali jedności. Jedność, a nie rozłam, będzie świadectwem dla świata działania łaski Ducha Świętego, mimo wielu różnic wśród uczniów, odmiennych potrzeb, sposobów działania i przeżywania…

„Jezus modląc się o jedność dla uczniów chce, by działali we wspólnym celu, ale każdy na swój sposób.” ks. Eugeniusz Burzyk

„Chrystus nie ma innego ciała na tym świecie prócz Twojego. Twoimi oczami patrzy ze współczuciem na świat. Twoje są stopy, na których zdąża, by czynić dobro. Twoimi rękami błogosławi dziś innych. Czy myślicie, że można spotkać dwie osoby o takich samych rysach twarzy i postępujących w taki sam sposób? Nie spotkacie takich ludzi. Bóg jest stwórcą tej różnorodności. Przynosi Mu to większą chwałę. Od nas wymaga to umiejętności wzajemnego znoszenia się.” św. Wincenty a Paulo

udał się do Niego z prośbą, aby przyszedł i uzdrowił

udał się do Niego z prośbą, aby przyszedł i uzdrowił

J 4,47: „Usłyszawszy, że Jezus przybył z Judei do Galilei, udał się do Niego z prośbą, aby przyszedł i uzdrowił jego syna: był on bowiem już umierający.”

J 4,43-54

Urzędnik królewski podejmuje długą, pieszą wędrówkę w poszukiwaniu Jezusa. Odległość między Kafarnaum a Kaną Galilejską wynosiła ok. 32 lub 33 km, i wiodła nieustannie pod górę, z miejsca ulokowanego około 200 metrów poniżej poziomu morza ku górzystej Galilei. Urzędnik królewski był zapewne poganinem. To dla niego droga wiary w pomoc Jezusa, pełna nadziei na uzdrowienie ukochanego dziecka. To miłość sprawiła, że podjął desperackie poszukiwanie pomocy, i miłość uwieńczyła jego wysiłek radością i darem wiary dla całej rodziny. „Nikt bowiem, kto Tobie ufa, nie doznaje wstydu” (Ps 25,3).

„Wiara, mimo iż jest darem Boga, wymaga zaangażowania i współpracy.” ks. Eugeniusz Burzyk

„Jezus patrzy nie tyle na wielkość czynów ani nawet nie na trudność, z jaką przychodzi ich dokonać, ile na miłość, która te czyny ożywia.” św. Teresa od Dzieciątka Jezus