Jego współsługa padł przed nim i prosił go

Jego współsługa padł przed nim i prosił go

Mt 18,29: Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”.

Mt 18,21-35

Jezus pokazuje w przypowieści o dłużniku dwie perspektywy: poziomą (relacyjną między ludźmi) oraz pionową (więź między Bogiem a człowiekiem). Nie są to niezależne, nie wpływające na siebie nawzajem „byty”. Krzywdzące postępowanie wobec współbrata narusza i zmienia więź między sługą a jego Panem, a także między sługą i osobami, które go otaczają…

„Powinniśmy przebaczyć, gdy bliźni żałuje i pragnie poprawy. Co prawda w dzisiejszej Ewangelii nie ma wprost mowy o żalu jako warunku przebaczenia, ale w szerszej wypowiedzi naszego Pana ten warunek jest obecny. Bo czymże jest błaganie dłużnika o czas na oddanie długu, jak nie uznaniem własnej winy i deklaracją zadośćuczynienia. W Ewangelii wg św. Łukasza jest wyraźniej mowa o skrusze jako warunku przebaczenia: „jeśli siedem razy na dzień zawinił przeciw tobie i siedem razy zwrócił się do ciebie, mówiąc: żałuję tego, przebacz mu”.”ks Antoni Bartoszek

„Właściwie rozumiana sprawiedliwość stanowi poniekąd cel przebaczenia. W żadnym miejscu orędzia ewangelicznego ani przebaczenie, ani też miłosierdzie jako jego źródło, nie oznacza pobłażliwości wobec zła, wobec zgorszenia, wobec krzywdy czy zniewagi wyrządzonej. W każdym wypadku naprawienie tego zła, naprawienie zgorszenia, wyrównanie krzywdy, zadośćuczynienie za zniewagę, jest warunkiem przebaczenia.”św Jan Paweł II