wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać…

wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać…

Łk 17,10: Tak mówcie i wy, gdy uczynicie wszystko, co wam polecono: „Słudzy nieużyteczni jesteśmy; wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać”.

Łk 17,5-10

Jezus zachęca uczniów do pokory, czyli mocnego trzymania się wewnętrznej postawy bycia sługą (właściwie niewolnikiem gr. duloi) Boga, a więc narzędziem – świadomym jednak tego, że wszystko, co ma: własne wyposażenie, możliwości i przeznaczenie otrzymało od swego Stwórcy (J 15,5; 1 Kor 4,7).

„Na czym polega ta nieużyteczność? Tu nie chodzi o deprecjonowanie siebie, własnego wysiłku, że ja jestem ‚do niczego’ – absolutnie nie o to chodzi. „Achreioi”- po grecku nie tyle oznacza nieużytecznego sługę czyli ‚na nic nie zdatnego’, co bezinteresownego- tego, który jest non-profit, nie czerpie z tego osobistych korzyści. Ponieważ zapłatę otrzymasz wtedy, kiedy Pan cię posadzi przy uczcie w niebie, przepasze się i będzie ci usługiwał, ty będziesz jadł i pił w Jego królestwie.”ks Józef Maciąg

„Musimy stale sobie przypominać, że nie jesteśmy zbawcami świata, a tylko małym znakiem, pośród tysięcy innych, świadczącym, że miłość jest możliwa.”Jean Vanier

„Błogosławiony sługa, który nie uważa się za lepszego, gdy go ludzie chwalą i wywyższają, niż wówczas, gdy go uważają za słabego, prostego i godnego pogardy.”św Franciszek z Asyżu

A ponieważ umiłował swoich, którzy mieli pozostać na świecie, tę miłość okazał im aż do końca

A ponieważ umiłował swoich, którzy mieli pozostać na świecie, tę miłość okazał im aż do końca

J 13,1: „Przed świętem Paschy Jezus wiedział, że nadeszła godzina Jego przejścia z tego świata do Ojca. A ponieważ umiłował swoich, którzy mieli pozostać na świecie, tę miłość okazał im aż do końca.”

J 13,1-15

Jezus jest Miłością i uczy czym jest Miłość. Robi to na różne sposoby.

Jak zauważa Wilfrid Stinissen OCD: „miłuje nauczając, zachęcając i uzdrawiając uczniów, pozwalając im doświadczać bezpieczeństwa w Jego obecności. Co się dzieje, kiedy ktoś miłuje do końca? Trzy akty dramatu pokazują właściwie tę samą treść ale każdy z nich wyraża to inaczej. Pierwszy akt pokazuje nam, że miłość jest służbą wszystkim, drugi, że miłość to bycie pokarmem i napojem dla tych, których się miłuje, trzeci, że miłość to wydanie swego ciała i krwi. Tragiczne jest, że człowiek nie tylko się wzdraga przed naśladowaniem Boga w służbie bliźnim, ale nie chce nawet aby Bóg mu służył.”

„Miłość nie polega na dokonywaniu rzeczy nadzwyczajnych i bohaterskich, ale na spełnianiu rzeczy zwykłych z czułością.” Jean Vanier

Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia

Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia

Łk 2,37: „Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia.”

Córka Fanuela (imię to oznacza ‚Oblicze Boga’), staruszka o ofiarnym sercu, modlącym się za innych i chętnym do wyrzeczeń, przychodząc jak zwykle do świątyni otrzymuje niespodziewany prezent: Bóg zdradza jej sercu Tajemnicę – oto ogląda dziecięce oblicze Zbawiciela. Zdumiona i ucieszona, wyśpiewuje swoją radość. Tak spełnia się Słowo z Ps 92,14-16: „Zasadzeni w domu Pańskim rozkwitną na dziedzińcach naszego Boga. Nawet i w starości wydadzą owoc, zawsze pełni życiodajnych soków, aby świadczyć, że Pan jest sprawiedliwy.”

„Musimy stale sobie przypominać, że nie jesteśmy zbawcami świata, a tylko małym znakiem, pośród tysięcy innych, świadczącym, że miłość jest możliwa.” Jean Vanier