albowiem to samo, co On czyni, podobnie i Syn czyni

albowiem to samo, co On czyni, podobnie i Syn czyni

J 5,19: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Syn nie może niczego czynić sam z siebie, jeśli nie widzi Ojca czyniącego. Albowiem to samo, co On czyni, podobnie i Syn czyni.»

J 5,17-30

Jezus jest w miłosnej komunii z Ojcem, w doskonałej jedności Osób Boskich, która jest Duchem Świętym. Dzięki harmonijnemu współdziałaniu i zjednoczeniu wypełnianie woli Boga jest Jego pragnieniem, potrzebą i radością.

„Dusza jest tak przekształcona przez łaskę i miłość, że „staje się boską i Bogiem przez uczestnictwo, w stopniu możliwym w tym życiu” zauważa św. Jan od Krzyża (Pieśń duchowa 22,3). Przekształcenie obejmuje wszystkie władze: rozum, oświecenie nadprzyrodzonym światłem, staje się „czymś boskim przez złączenie z boskim”; boska staje się wola, „miłując, jak miłuje Pan, ponieważ zjednoczyła i zespoliła się z wolą i miłością Boga”; to samo dzieje się z pamięcią, uczuciami i pragnieniami, „które zostają przemienione i urobione wedle Boga i na sposób Boży”. Przebóstwiona w swej istności i w swoich władzach, dusza jest również przebóstwiona w swoich aktach. „Bóg bowiem porusza [władze] i rządzi nimi na sposób boski, według swego ducha i woli”, dlatego czynności „duszy zjednoczonej z Panem… stają się boskie” (Droga na Górę Karmel III, 2,8).”o. Gabriel od św. Marii Magdaleny OCD

„Patrz dobrze, a w Chrystusie odkryjesz spełnione i urzeczywistnione swe pragnienia, a nadto jeszcze wiele więcej.” św Jan od Krzyża

Tak i Syn Człowieczy będzie od nich cierpiał

Tak i Syn Człowieczy będzie od nich cierpiał

Mt 17,12: Lecz powiadam wam: Eliasz już przyszedł, a nie poznali go i postąpili z nim tak, jak chcieli. Tak i Syn Człowieczy będzie od nich cierpiał.

Mt 17,10-13

Jezus trzeźwo obserwuje rzeczywistość. Nie uchodzą Jego uwagi różnorodne reakcje współczesnych Mu ludzi na świadectwo życia i nawoływania Jana Chrzciciela. Spodziewa się podobnych reakcji na głoszone przez siebie Objawienie. Z Nim także postąpią wedle własnych przekonań, ocen i osądów. Świadomy cierpienia, które Go czeka ze strony ludzi wychodzi mu mężnie naprzeciw…

„Męstwo jest cnotą chrześcijańską, nie w tym znaczeniu, że natura obdarzyła człowieka charakterem mniej lub więcej odważnym, lecz że Bóg, na chrzcie świętym, udzielił mu uczestnictwa swojej boskiej mocy. Tylko to męstwo nadprzyrodzone zdolne jest pokonywać trudności związane z życiem chrześcijańskim. Męstwo wlane mogą i powinny wspierać zalety naturalne, lecz nie należy go z nimi mieszać. „Bóg wybrał właśnie to, co niemocne, aby mocnych poniżyć… tak by się żadne stworzenie nie chełpiło wobec Boga” (1 Kor 1, 27.29).”o. Gabriel od św. Marii Magdaleny OCD

„O Boże wielki! Jakże dziwnie objawiasz potęgę Twoją, dodając śmiałości małej mrówce!”św Teresa od Jezusa