Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących

Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących

Mt 4,24: A wieść o Nim rozeszła się po całej Syrii. Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących, których nękały rozmaite choroby i dolegliwości: opętanych, epileptyków i paralityków. A On ich uzdrawiał.

Mt 4,12-17.23-25

Imię Jezusa, niesione na świadectwach licznych uzdrowień, budzi w wielu słuchaczach nadzieję. Serca natchnione wiarą i poruszone miłością do cierpiących bliskich nabierają otuchy. Ludzie pokonują setki mil, transportując do Chrystusa obłożnie chorych – nawet najbardziej „beznadziejne” ówcześnie przypadki… Obserwują, jak wypełnia się Słowo:

„W swej udręce wołali do Pana, a On ich wybawił z ucisku. Zesłał swoje słowo, aby ich uleczyć, i ocalił ich od zagłady”(Ps 107,19-20).

Chrystus wypowiada bardzo proste polecenia:„wstań i chodź, bądź oczyszczony, niech wam się stanie według waszej wiary” itp. Lecz ponieważ Jego Słowa są duchem i życiem (J 6,63) – dotykają najgłębszych i najbardziej osobistych przyczyn chorób, oczyszczają troską i miłością rany i mają moc stwórczą. Otwierają ludzi na tajemnicę, że uzdrowienie to sam Bóg, który ratuje człowieka… A Chrystus, głosząc Dobrą Nowinę pomaga im odkryć, że Ten dobry Bóg, o Którym On mówi, jest bliżej niż kiedykolwiek sądzili…

„Nigdy człowiek nie będzie bardziej poraniony przez życie niż jest kochany przez Boga.”Daniel Ange OSB