«To was gorszy?»

«To was gorszy?»

J 6, 61: Jezus jednak, świadom tego, że uczniowie Jego na to szemrali, rzekł do nich: «To was gorszy?»

J 6,55.60-69

„Słowo σκληρος znaczy również „twarde”. Tak uczniowie ocenili słowo Jezusa (J 6, 60). Dlatego odeszli. Nic dziwnego. Można być w relacji z Bogiem przyjacielem lub klientem. Ten pierwszy przyjmuje słowo, bo jest autentyczne. Ten drugi – dopóki wydaje mu się miękkie i sympatyczne…
Mówiąc: Nie szemrajcie (μη γογγυζετε) Jezus ostrzega przed nieszczerością. Szemranie to narzekanie, które się ukrywa i zarazem chętnie wchodzi w sojusze. Paradoksalnie, spożywając chleb życia (J 6,51), potrafimy równocześnie zawierać je przeciw Bogu – zazwyczaj z naszą frustracją.”Aleksander Bańka

„„To was podcina?- (skandalidzei) – dosłownie „doprowadza do potknięcia”, „kładzie wam przeszkodę pod nogi” – taka przeszkoda to po grecku skandalon, skąd polskie słowo „skandal” – zgorszenie. Tutaj Jezus mówi jednak, że „zgorszenie” spowodowane jest Jego mową – Logosem!”Filip Taranienko

„Proś Pana Jezusa, gdy w Komunii św. przychodzi do Ciebie, aby Cię sam uleczył z wad Twoich, bo po to przychodzi.”bł. Honorat Koźmiński

„Jezu, Ty ciągle do mnie przychodzisz. Jakim pokarmem powinienem Cię żywić, jaką miłością? Niestety, moja miłość jest zdradliwa. Jezu! Bardzo Cię kocham. Uzupełnij moją miłość!”św. o. Pio

„Jedna dobrze przeżyta Komunia św. zdolna jest zmienić nas w świętych i doskonałych.”św. Franciszek Salezy

To jest chleb, który z nieba zstępuje: Kto go je, nie umrze

To jest chleb, który z nieba zstępuje: Kto go je, nie umrze

J 6,50: «To jest chleb, który z nieba zstępuje: Kto go je, nie umrze.»

J 6,44-51

„Kto się pozwala oczyszczać uświęcającej mocy ołtarza i sam w ofierze Chrystusowej Mu się oddaje, kto Go w św. Komunii przyjmuje do swego wnętrza, ten zanurza się coraz głębiej i silniej w prąd życia boskiego i wzrasta w Mistyczne Ciało Chrystusa, kształtując swe serce na wzór Serca Bożego.”św Teresa Benedykta od Krzyża

„Spożywanie Ciała i Krwi Chrystusa przygotowuje nasze ciała do chwalebnego zmartwychwstania: „Jakżeż można zaprzeczać zdolności przyjęcia przez ciało daru Bożego, jakim jest życie wieczne, skoro karmi się ono Krwią i Ciałem Chrystusa, i jest Jego częścią? (…) Nasze ciała, skoro były posilane, po złożeniu w ziemi wprawdzie się rozpadną, ale w swoim czasie powstaną, gdy Słowo Boże obdarzy je zmartwychwstaniem na chwałę Boga Ojca.”św Ireneusz z Lyonu

„Kiedy przychodzę w Komunii świętej do serca ludzkiego, mam ręce pełne łask wszelkich i pragnę je oddać duszy, ale dusze nawet nie zwracają uwagi na Mnie, pozostawiają Mnie samego, a zajmują się czym innym. O, jak Mi smutno, że dusze nie poznały Miłości. Obchodzą się ze Mną jak z czymś martwym.” Pan Jezus do św Faustyny (Dz.1385).

„Jeśli jeden kontakt z Jego świętym ciałem daje życie rozkładającemu się ciału, to jakiego zysku nie znaleźlibyśmy w Jego ożywczej Eucharystii, kiedy czynimy z niej nasz pokarm?”św. Cyryl z Aleksandrii

i tam szukali Jezusa…

i tam szukali Jezusa…

J 6,24: A kiedy [ludzie z] tłumu zauważyli, że nie ma tam Jezusa ani Jego uczniów, wsiedli do łodzi, dotarli do Kafarnaum i tam szukali Jezusa.

J 6,22-29

Dlaczego tłumy szukają Jezusa? Czy dlatego, że ludzie poczuli się nakarmieni, syci? A może z tego powodu, że doznawszy cudu poczuli się częścią czegoś większego i chcieli przeżywać to nadal? Jezus pytaniami stara się pogłębić ich motywacje, ukierunkować poszukiwania nie na pokarm przemijający lecz niezwykłą, tajemniczą wewnętrzną energię, która trwa i łączy z życiem wiecznym. To jest zapieczętowany pokarm Słowa Syna Bożego, który daje siły by wzrastać w wierze…

„Różne mogą być motywy niedojrzałego poszukiwania Boga – od chęci napełnienia żołądka (J6,26), aż po zaspokojenie rozmaitych, także duchowych namiętności. Tymczasem dzieło Boga (εργον του θεου) nie objawia się w doczesnym spełnieniu, ale w wierze zdolnej do trwania w nienasyceniu.”Aleksander Bańka

„Ty mnie żywiłeś, o Panie, mlekiem Twojej Boskiej nauki, czyli mlekiem słów Twoich. Ty mnie podtrzymywałeś umacniającym pokarmem Ciała Jezusa Chrystusa, Twojego Jednorodzonego i Najświętszego Syna, i dałeś mi pić z kielicha Jego krwi życiodajnej, która przelał za zbawienie całego świata.”św. Jan Damasceński

„Zawsze trzymaj w ręku świętą księgę, aby mogła karmić twą duszę.”św. Hieronim do św. Paulina

Miejsce to jest pustkowiem i pora już późna…

Miejsce to jest pustkowiem i pora już późna…

Mt 14,15: A gdy nastał wieczór, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: «Miejsce to jest pustkowiem i pora już późna. Każ więc rozejść się tłumom: niech idą do wsi i zakupią sobie żywności».

Mt 14,13-21

Apostołowie dostrzegli u ludzi słuchających Chrystusa potrzebę pożywienia, wypoczynku, snu, schronienia przed nocą; być może także widzieli ich pragnienia nadziei, zdrowia, uczenia się, inspiracji i wzbogacania życia, zrozumienia i doświadczania rzeczy duchowych, przynależności i wspólnoty z Nauczycielem. To potrzeby skłoniły rzesze do poszukiwań, wędrówek z chorymi bliskimi i wytrwania w upale wielu godzin… Uczniowie mają poczucie odpowiedzialności za tłum więc na swój sposób starają się zaradzić wyzwaniom, które przynosi zbliżającą się noc. Jezus zachęca ich jednak do większej kreatywności i samodzielnych prób zaspokojenia ludzkiego głodu. I choć początkowo -koncentrując się na swoich brakach materialnych- zbyt dosłownie rozumieją Chrystusa, przekonują się wkrótce, że Jemu chodzi o proste i pokorne zawierzenie… Oddanie Mu tego, co mają -jak niewielkiej ilości chleba- sprawia cud rozmnożenia… W rękach Jezusa nawet drobiazg staje się niewyczerpanym bogactwem.

„Ufajmy! Należymy do tych, których Ty, o Jezu, przyszedłeś zbawić właśnie dlatego, że giniemy… Bez Ciebie bowiem giniemy nieustannie… Ufajmy!”bł Karol de Foucauld

lecz cóż to jest dla tak wielu?

lecz cóż to jest dla tak wielu?

J 6,9: «Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu?»

J 6,1-15

Jeśli zostanie zaproszony, Bóg chętnie wejdzie w każdy ludzki brak i niedostatek… Nie pozostawi go nie odmienionym…

„Także w naszym życiu – kapłańskim, małżeńskim czy zakonnym – nie brakuje takich chwil, kiedy jest za mało chleba i za mało ryb, kiedy morze życia jest wzburzone i nie wiemy, czy dopłyniemy z naszą rodziną lub z naszym kapłaństwem do brzegu. Chwile próby. Takie chwile są w życiu każdego z nas. Oby sprawiły one, że naprawdę spotkamy żyjącego Boga, że spotkamy nie tylko nasze obrazy Boga, prawdziwe czy nieprawdziwe, ale spotkamy żywego Boga, który przychodzi jak szczęście, jak życie w piękny wiosenny poranek…”ks. Krzysztof Grzywocz

„Macie więc słuszność, krzepiąc się nauką mojego słodkiego Słowa miłości, mojego Syna Jednorodzonego, w czasie smutków, przeciwności i pokus ze strony ludzi i diabła, gdyż wzmagają one cnoty i prowadzą was do wielkiej doskonałości.” Bóg Ojciec do św Katarzyny ze Sieny

„Miłość do Boga i miłość do bliźniego są nierozłączne, są jednym przykazaniem. Obie żyją dzięki miłości, która pochodzi od Boga, który pierwszy nas umiłował…”Benedykt XVI

„Mój Bóg jest głodny
ma chude ciało i żebra
nie ma pieniędzy
wysokich katedr ze srebra
tylko miłością
mój Bóg się daje nakarmić…”
ks. Jan Twardowski