podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca

podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca

J 10,15: podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca. Życie moje oddaję za owce.

J 10,11-18

„Wzajemne przenikanie się Osób Boskich zachód określa jako circuminsessio (zamieszkiwanie wzajemne).”św Jan Paweł II

„Niezwykła jest głębia tego zdania. Jezus zestawia relację między Ojcem i Synem, zachodzącą „we wnętrzu” Boga, z relacją między sobą a ludźmi. Tylko głęboka więź, miłość, przyjaźń są drogą do poznania drugiego człowieka. Jak zauważa Hans Urs von Balthazar, oddanie życia za owce i wzajemne rozpoznawanie się nie są zestawione przypadkowo, ale wzajemnie się przenikają. „Jest tak dlatego, ponieważ poznanie zachodzące między Ojcem i Synem jest tożsame z ich wzajemnym oddaniem. Z tego samego powodu wzajemne rozpoznawanie się Jezusa i Jego wiernych jest tożsame z oddaniem się Jezusa – im i za nich”. Być może brzmi to nieco zawile, ale warto się w to wgłębić. Na czym polega wzajemne poznawanie się? Na tym, że odsłaniam się przed drugim, wyjawiam swoje tajemnice, zrzucam maski, ofiaruję drugiemu prawdę o mnie, czyli w jakimś sensie daję mu siebie, zawierzam życie. Owce poznały Dobrego Pasterza najpełniej na krzyżu, kiedy dał nam siebie do końca, do ostatniego słowa, do ostatniego tchnienia, do ostatniej kropli krwi.”ks Tomasz Jaklewicz

„Wiedziałam dobrze, że mam duszę, lecz nie rozumiałam jej ceny ani kto w niej mieszka, marności życia bowiem jak przepaska zasłaniały mi oczy i nic nic widziałam.”św Teresa od Jezusa

I wy jesteście czyści, ale nie wszyscy

I wy jesteście czyści, ale nie wszyscy

J 13,10: Powiedział do niego Jezus: «Wykąpany potrzebuje tylko nogi sobie umyć, bo cały jest czysty. I wy jesteście czyści, ale nie wszyscy».

J 13,1-15

Sposób postępowania Jezusa, który okazuje uczniom to postawa uniżenia i służby, a jednocześnie symbol bardzo ojcowsko-matczyny: oto rodzic myje dziecko, silny pochyla się nad słabszym, Bóg nad człowiekiem. Z miłością, z szacunkiem i w prawdzie: nie zamiatając grzechu pod dywan i nie unieważniając wagi zdrady…

„Nogi były najbrudniejszą częścią ciała. Rzymianie mieli specjalnych niewolników do ich umywania. Jezus myje nogi uczniom (J13,5) i wyciera je w ręcznik, którym jest przepasany (διεζωσμενος) – wciera w siebie ludzkie umęczenie.”Aleksander Bańka

„Eucharystią jest sam Jezus, który daje się nam całkowicie. Karmienie się Nim i przebywanie w Nim poprzez Komunię eucharystyczną, jeśli czynimy to z wiarą, przemienia nasze życie, przemienia je w dar dla Boga i dla braci.”papież Franciszek

„Jezus pozwolił mi wejść do Wieczernika i byłam obecna, co się tam działo. Jednak najgłębiej przejęłam się chwilą, w której Jezus przed konsekracją wzniósł oczy w niebo i wszedł w tajemniczą rozmowę z Ojcem swoim. (…) W chwili konsekracji odpoczęła miłość nasycona – ofiara w całej pełni dokonana. Teraz tylko zewnętrzna ceremonia śmierci się wypełni, zewnętrzne zniszczenie – istota jest w Wieczerniku.”św Faustyna (Dz. 684).

Ten, który posłał mnie chrzcić wodą, zapowiedział mi

Ten, który posłał mnie chrzcić wodą, zapowiedział mi

J 1,33: Ten, który posłał mnie chrzcić wodą, zapowiedział mi: «Gdy zobaczysz, że na kogoś zstępuje Duch i na nim pozostaje, wiedz, że on będzie chrzcił Duchem Świętym».

J 1,29-34

Dzięki długiemu pobytowi na pustyni Jan zyskał wielką duchową wrażliwość. Jego percepcja- nie przytłoczona przez bodźce z zewnątrz- maksymalnie skoncentrowała się na tym, co wewnętrzne, duchowe. Dzięki współpracy z łaską potrafił zapanować nad chaosem władz duszy: swoistą kakofonią pamięci, obrazów, dźwięków, myśli, pragnień i impulsów działania, które rozpierzchnięte po grzechu pierworodnym, przeszkadzają człowiekowi usłyszeć, dostrzec i zachwycić się cichym działaniem Ducha Świętego. Piękna jest w Janie Chrzcicielu jego uważność i koncentracja na tym, co czyni Bóg, wsłuchanie w Boży Głos, troska o wypełnienie Jego woli…

„Skoro jesteś dziełem Bożym, to czekaj cierpliwie na Dłoń Artysty, który wszystko czyni we właściwym czasie. Przedstaw Mu łagodne i posłuszne serce i zachowaj kształt, jaki ci nadał ten Artysta, mając w sobie wodę, która od Niego pochodzi, bo bez niej stwardniałbyś i odrzucił odciski Jego palców. Pozwalając Mu się kształtować, dojdziesz do doskonałości, bo przez tę sztukę Bóg ukryje glinę, która jest w tobie; Jego Dłoń stworzyła twoją substancję…”św Ireneusz z Lyonu

który gładzi grzech świata

który gładzi grzech świata

J 1,29: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.”

J 1,29-34

„Jan Chrzciciel wypowiedział te słowa po aramejsku, czyli w języku, którym się wówczas w Palestynie powszechnie posługiwano. A w języku aramejskim zwrot „baranek Boga” oraz „sługa Boga” brzmią jednakowo (talja iloach). W takim przypadku wypowiedź Jana Chrzciciela byłaby też nawiązaniem do tzw. Izajaszowych Pieśni o Słudze Jahwe. A Sługa to postać, która – choć niewinna – zostanie poprowadzona na mękę i śmierć za grzechy innych ludzi. Będzie „jak baranek na rzeź prowadzony, jak owca niema wobec strzygących ją” (Iz 53,7). To oznacza, że niewinny Jezus poniesie mękę i śmierć za grzechy innych ludzi.” ks. Wojciech Michniewicz

„W Apokalipsie apostoł Jan widzi stojącego Baranka jakby zabitego (Ap 5,6)… Nad brzegiem Jordanu Jan Chrzciciel wskazuje na Jezusa mówiąc:” Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata”. Apostoł Jan pojął wtedy to słowo, a teraz pojmuje ten obraz. Ten, który niegdyś chodził brzegiem Jordanu, a teraz pokazuje się ubrany w szatę do stóp, a oczy Jego jak płomień ognia, z mieczem obosiecznym, Pierwszy i Ostatni (Ap 1,13-17), wypełnił prawdziwie wszytko, co zarysowywało symbolicznie obrzędy starego Przymierza…” św. Teresa Benedykta od Krzyża

Oto Baranek Boży

Oto Baranek Boży

J 1,36: i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa, rzekł: Oto Baranek Boży.

J 1,35-42

To drugie świadectwo Jana o Jezusie. Poprzedniego dnia wskazał na Niego mówiąc, że jest Barankiem, który gładzi grzech świata. A zatem jest ofiarą zastępczą: symbolicznie bierze od człowieka rzeczywistość, będącą brzemieniem zła, która pochodzi od złego, by ofiarować mu nową szansę i podnieść grzeszącego. To objawienie życiowej misji Chrystusa. Gdy Chrzciciel widzi Go przechodzącego kolejny raz, odczuwa poruszenie, gdyż dostrzega w Nim tę samą duchową postawę. Robi na nim ogromne wrażenie. Jan nie może się powstrzymać przed oznajmieniem swojego odkrycia słuchaczom: „Patrzcie, oto znalazłem Kogoś, kto jest jak Baranek.” Baranek symbolizuje bezbronność, niewinność, delikatność, czystość i zależność. To musiał być czytelny symbol dla wszystkich. Jezus jest prawdziwym Barankiem. Jednak Jego zależność to przede wszystkim zależność od Ojca: całkowicie Mu zawierzył i jest totalnie zdany na Niego, daje Mu się ulegle prowadzić. Jest barankiem „Bożym”: własnością Boga, jagnięciem niesionym na Jego piersi (Iz 40,11).

„Doskonałość na tym polega: spełnić wolę Boga… być tym, czym On chce, abyśmy byli.”św Teresa od Dzieciątka Jezus

  • 1
  • 2