a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa

Łk 9,24: Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa.

Łk 9,22-25

Życie naśladowców Chrystusa jest mocowaniem się z doświadczeniem umierania: przezwyciężania własnej natury, uwalniania się od ludzkich opinii, względów i korzyści, porzucania starych nawyków, przyzwyczajeń, które już nam nie służą, przyciasnych schematów postępowania, duchowości, karmionej mlekiem emocji, z której wyrośliśmy. Stracić swoje życie często znaczy oddać kierownicę, kontrolę w ręce Boga. Dać się zaprosić na drogi, których sami nie wybraliśmy, ścieżki, na które byśmy nie weszli. Stracić swoje życie ze względu na Chrystusa to oddać przestrzenie nieogarnięte jeszcze przez Ducha Świętego, pozwolić Mu zajrzeć pod dywan, do zamkniętych piwnic, pokoi wspomnień, od których trzymamy się z daleka. Wziąć krzyż naszych zranień po to, by dać się oczyścić i zbudować głęboką więź z Jezusem aby On pociągnął nas w wolność poranka Zmartwychwstania…

„Śmierć, której ludzie się boją, to jest odłączenie duszy od ciała, natomiast śmierć, której ludzie się nie boją, a bać powinni, to jest odłączenie od Boga.”św. Augustyn

„Patrząc na przebyte doświadczenie, dostrzega się, że wszystko służyło dobru. Światło zrównoważyło ciemności. Duszę nie tylko sowicie nagrodzono, ale znikły w niej wszelkie nieuporządkowane żądze, które chciały zniweczyć jej życie duchowe” św Edyta Stein (Wiedza Krzyża)

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments