żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski

Mk 6,8: „i przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie.”

Mk 6,7-13

Laska to tradycyjny termin biblijny oznaczający kij wędrowca. Można było jej użyć także jako broń w razie niebezpieczeństwa albo miernik do przeprawy przez rzeki (Rdz 32,11). Była również znakiem Bożej potęgi: Mojżesz, uderzając laską w skałę wyprowadził z niej wodę i zaspokoił pragnienie ludu (Wj 17,1-7); wyciągając zaś laskę nad morzem spowodował rozstąpienie się wód (Wj 14,15-30) i w ten sposób ocalił podążających za nim Izraelitów przed wojskami faraona. Laska symbolizuje więc, że Bóg jest większy od nawet najbardziej monumentalnych zagrożeń, które wierzący może napotkać w świecie. Jej widok odsyła do myśli, że warto Bogu zaufać, zwracać się do Niego o pomoc… W świecie starożytnym laska była powszechnie używaną podpórką przynoszącą ulgę strudzonemu podróżnemu. Przypominała tym samym uczniowi o ludzkiej kruchości i mobilizowała do postawy gotowości do wyruszenia w drogę. Przywoływała na myśl status wędrowca każdego wysłannika Chrystusa, sygnalizując mu, by nie nadużywał gościnności swoich gospodarzy, pamiętał o wielu innych ludziach, którzy potrzebują usłyszeć słowa Dobrej Nowiny i wyczekują uzdrowienia, uwolnienia, chcą wyjść ze swych schematów myślenia.

„Żyję zadowolony dzięki ufności, że Ty, Panie, jesteś wierny w swoich obietnicach.” św Augustyn

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments