Położył na nią ręce, a natychmiast wyprostowała się i chwaliła Boga

Łk 13,13: Położył na nią ręce, a natychmiast wyprostowała się i chwaliła Boga.

Łk 13,10-17

Jezus obdarowuje przygniecioną i pochyloną kobietę wolnością i zwraca jej godność. Zauważa ją, dostrzega długie, trwające osiemnaście lat cierpienie i decyduje się jej pomóc. Robi to jednak w szczególny sposób: nie idzie do niej lecz przywołuje ją do siebie, do przestrzeni w świątyni zastrzeżonej dla mężczyzn. Chce, by była przez nich widziana. Odbiera jej status osoby pomijanej i niezauważanej ze względu na swoje kalectwo oraz płeć, z którą wiązały się ograniczone prawa w religijnym zgromadzeniu. Dotyka ją, kładzie ręce i obdarza swoją siłą. Podnosi, wyprostowuje, pomaga patrzyć innym ludziom w oczy. Świat z perspektywy kilkudziesięciu centymetrów wzwyż wygląda zupełnie inaczej. Kobietą zyskuje nowe, szersze spojrzenie. Nie musi już poruszać się wbijając wzrok w podłogę. Zadzierać głowy z wysiłkiem gdy próbuję się skomunikować z innymi ludźmi. Jezus pokazuje wszystkim mężczyznom wokół jak jest ważna. Wyróżnia ją wśród nich tytułem „córki Abrahama”, a zatem honoruje tytułem kobiety wielkiej wiary. Wyzwolenie wydobywa z niej radosne uwielbienie Boga, które udziela się wielu osobom w świątyni…

„Jak możesz dotykać tak lekko i czule, o Słowo – Synu Boga, będąc tak straszny i potężny? O, błogosławiona, tysiąckroć błogosławiona dusza, której dotykasz tak lekko!”św Jan od Krzyża

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments