Przyjdźcie na ucztę

Mt 22,4: Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę; woły i tuczne zwierzęta ubite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!”

Mt 22,1-14

Królestwo Boże podobne jest do króla, który jest głównym organizatorem zdarzeń. Bóg zatem inicjuje ucztę, przygotowuje miejsce spotkania i dba o obfity posiłek dla gości. Chce, by zaproszeni dzielili Jego radość ze szczęścia Syna, który pragnie związać się z oblubienicą przymierzem miłości. Jezus kieruje swoją przypowieść do elity religijnej: arcykapłanów, starszych ludu i faryzeuszy. Niewielu wśród nich jest zainteresowanych oferowanym (duchowym) poczęstunkiem i ma ochotę solidaryzować się z wartościami i radościami Bożej rodziny…

„A kto przybył [na Twoją ucztę], jeśli nie ubodzy, słabi, chromi, niewidomi? Nie przyszli natomiast bogaci, zdrowi, ci, którzy uważali, że chodzą dobrze i wzrok mają bystry, ludzie zadufani w sobie, a więc tym biedniejsi, im bardziej pyszni.
Pójdę jako ubogi, bo zapraszasz mnie Ty, który będąc bogatym stałeś się ubogim dla mnie, aby swoim ubóstwem wzbogacić moje ubóstwo. Pójdę jako słaby, nie potrzebują bowiem lekarza zdrowi, lecz chorzy. Pójdę jako chory i powiem do Ciebie: „Kieruj kroki moje na Twoje ścieżki”. Pójdę jako niewidomy i powiem do Ciebie: „Oświeć moje oczy, bym nic zasnął w śmierci.”św. Augustyn

„Człowiek jest kimś «zaproszonym» przez Boga «na ucztę», czyli do obcowania i komunii z Bogiem samym ponad miarę tegoż ziemskiego bytowania.”św. Jan Paweł II

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments