Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym?

Mt 25,44: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, kiedy chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie?”

Mt 25,31-46

Dusze ocalone i odrzucone w ogień wieczny przez Sędziego Świata są zdziwione Jego kryterium oceny… Zdaje się, że jedne i drugie były tak samo ślepe: nie potrafiły dostrzec duchowych znaczeń pod zasłoną rzeczywistości… Postawy serca i poziom wrażliwości różnią je jednak diametralnie. Ocalone kierują się miłością. Słabość wzbudza w nich słowa i odruchy współczucia, posiadają wyobraźnię miłosierdzia, pozwalającą im postawić siebie w sytuacji drugiego, nie wahają się okazywać empatię i wsparcie w sytuacjach trudnych, próbują zaradzić napotkanym brakom czy biedzie, są zdolni do ofiarnej i bezinteresownej służby bliźniemu. Nawet jeśli nie działają z przyczyn religijnych: mając przed oczami Chrystusa – zostaną ocaleni. Jezus zapowiada natomiast, że ludzie zatwardziali w koncentracji na zaspakajaniu własnych tylko potrzeb – przepadną. Nazywa przeklętymi serca pełne pogardy wobec słabości, ułomności, biedy, odwracające się ze wstrętem od nieszczęścia, omijające potrzeby bliźniego szerokim łukiem, nawet jeśli mogliby im zaradzić małym kosztem.

„Nie marnujmy czasu miłosierdzia danego przez Boga.”św Grzegorz Wielki

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments