opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali

Mk 6,30: Wtedy Apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali.

Mk 6,30-34

Uczniów przepełnia radość z owoców ewangelizacji. Czują się ważni, gdy mogą podzielić się swoimi przeżyciami. Z zapałem opowiadają swoje historie Jezusowi, który uważnie ich słucha. Działania pełne sukcesów, entuzjastyczne relacje innych uczniów dodają im energii i zwiększają poczucie sprawczości i mocy. W międzyczasie wielu przychodzi i odchodzi z rozmaitymi prośbami, a apostołowie dwoją się i troją udzielając pomocy. Nie mają nawet czasu, aby coś zjeść. Jezus wszelako nie zamierza wykorzystywać ich euforii i nadaktywności: które zagłuszają potrzeby człowieka – nawet te podstawowe, fizjologiczne. Nie traktuje ich przedmiotowo. Z matczyną troską dba o ich kondycję psychofizyczną, nawet jeśli oni sami nie są do końca świadomi, czego potrzebują. Proponuje im oddalenie się od nadmiaru bodźców… Zaprasza do swego towarzystwa. Chce by spędzili z Nim czas na osobności, w miejscu odludnym. Obdarowuje ich swoją uwagą i chce dać przestrzeń, by mogli się wyciszyć…

„Niepokój nas pogania, byśmy się następnie potknęli. Naprawdę nie chcę cię zwolnić z medytacji, tylko dlatego, że wydaje ci się, że nie masz z niej żadnych korzyści. W miarę jak zrobisz pustkę w tobie i pozbędziesz się tego przywiązania w pokorze, Pan obdarzy cię łaską medytacji, którą trzyma w swojej prawicy.”św o. Pio

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments