jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom

Mk 2,26: „wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom.”

Mk 2,23-28

Oburzonym faryzeuszom, obserwującym jak uczniowie zaspokajają swój głód łuskając zboże – Jezus przypomina historię głodnego Dawida i jego towarzyszy. Kapłan Achimelek okazał im miłosierdzie, darowując chleb święty. Drogo zapłacił za ten gest… Gdy doniesiono o tym królowi Saulowi, ten rozkazał zamordować Achimeleka oraz osiemdziesięciu pięciu kapłanów. Po czym „Saul skazał na zagładę również miasto kapłańskie Nob: pozabijał mieczem mężczyzn i kobiety, dzieci i niemowlęta, nawet woły, osły i owce (1 Sm 22,19).” Chrystus, przypominając faryzeuszom postawę kapłana, który wobec głodnych ludzi umiał powstrzymać się od egzekucji przepisów Prawa, mimo ryzyka śmierci – zdaje się ich jednocześnie subtelnie pytać, czy zamierzają powtórzyć niechlubny czyn Doega Edomity, donosząc na Niego władzom?

Pwt 15, 7:„Nie okażesz twardego serca ani nie zamkniesz swej ręki przed ubogim swym bratem.”

„Do dwóch słów „miłość” i „miłosierdzie” można sprowadzić całe credo chrześcijańskie.” św. m.Teresa z Kalkuty

„Jak możecie się modlić do Boga, by okazał wam miłosierdzie, jeśli wy sami nie jesteście miłosierni względem swych braci?” św. J.Chryzostom

Subscribe
Powiadom o
guest

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments