Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga…

Łk 2,38: Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jeruzalem.

Łk 2,36-40

Bóg jest zawsze blisko ludzi, którzy wielbią Go szczerym sercem. Wychodzi im na spotkanie, dba, by uczestniczyli w ważnych dla Niego wydarzeniach. Mimo, iż życie jej nie rozpieszcza – sytuacja wdów w Izraelu była opłakana – Anna nie uważa swojej długiej życiowej historii za powód do smutku, zgorzknienia czy użalania się nad sobą, a obecnego położenia za wygodny pretekst do narzekania… Przeciwnie – jej życie jest uwielbieniem Boga. Potrafi znaleźć powody do radości, cieszyć się bliskością Stwórcy, czuje się potrzebna i służy Bogu modlitwą. Z niedostatku zaś czyni niezwykle cenną ofiarę – post.

„Wszechmocny, najświętszy, najwyższy Boże, najwyższe dobro, wszelkie dobro, wszystko dobro, Ty jeden jesteś dobry, Tobie składam wszelką chwałę i cześć, wszelkie dziękczynienie, wszelki hołd i błogosławieństwo i wszelkie dobro zawsze do Ciebie odnoszę. Ty jesteś święty, Panie, jedyny Boże, Ty dokonujesz przedziwnych rzeczy, Ty jesteś mocny. Ty jesteś wielki. Ty jesteś najwyższy. Tyś naszą nadzieją, naszą wiarą, naszą wielką słodyczą. Ty jesteś naszym wiecznym życiem, wielkim i przedziwnym Panem, Bogiem wszechmocnym i miłosiernym Zbawicielem.”św Franciszek z Asyżu

„Modlitwa kołacze, post zjednywa, a miłosierdzie osiąga.”św Piotr Chryzolog

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments