by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają

Łk 1,79: „by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają, aby nasze kroki zwrócić na drogę pokoju.”

Łk 1,67-79

Niesłyszący i niemy od 9 miesięcy Zachariasz, nagle – z przepełnionego szczęściem serca – wyśpiewuje niezwykłą pieśń uwielbienia Boga i zarazem proroctwo o misji swego maleńkiego jeszcze syna… Jan będzie świadczył o Świetle, o Słońcu Prawdy i Sprawiedliwości, które rzucając blask na splątane, naznaczone grzechem ścieżki ludzkich losów i wyborów, ma moc je prostować. A zatem każdemu ukazać sens i cel, dodać sił, wiary i nadziei, wyzwolić z więzów nawyków, namiętności i obsesji oraz ślepych zaułków konsekwencji. To przepiękne Światło, którego łagodny, pełen ciepła, zapraszający blask można podziwiać bez mrużenia powiek – odkąd zajaśniało – ukazuje wyjście z mroków depresji, lęków czy niemocy. Ściele nowe ścieżki na drodze naszych kroków i zawsze wiedzie ku miejscom pełnym pokoju…

„W greckim oryginale wschodzące słońce to 'anatole’, wyraz, który dosłownie oznacza zarówno słoneczne światło świecące nad naszą planetą, jak i gałązkę, różdżkę, wyrastającą z pnia. W tradycji biblijnej oba te obrazy mają zabarwienie mesjańskie (Iz 9,1 i Iz 11,1-2). Tak więc wraz z Chrystusem pojawia się światło oświecające każde stworzenie (J 1,9) i rozkwita życie, łącząc te dwie rzeczywistości: W Nim było życie, a życie było światłością ludzi (J 1,4).” św. Jan Paweł II

Subscribe
Powiadom o
guest

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments