Czy dziękuje słudze?

Łk 17,9: „Czy dziękuje słudze za to, że wykonał to, co mu polecono?”

Łk 17,7-10

Służba jest drogą uczenia się pokory… Wykonywanie różnych zadań, powinności lub obowiązków może wydobyć intencje serca: pragnienie bycia dostrzeżonym, ukryte motywacje otrzymania gratyfikacji: oczekiwania specjalnych względów, wdzięczności, szczególnego traktowania, których niespełnienie rodzi w sercu gniew, bunt czy obrazę. Ostatecznie niszczą one służbę. Jezus uczy wolności od chęci zyskania dodatkowych premii, radości z samej możliwości służenia…

„Wejdźcie, córki, do własnego wnętrza; puśćcie mimo siebie wasze małe dobre uczynki; uczyniłyście tylko, co powinnyście uczynić, tym bardziej że nosicie imię chrześcijańskie i dużo więcej jeszcze z tego tytułu powinnyście czynić. Niech wam wystarczy, że jesteście służebnicami Boga, nie domagajcie się rzeczy wyższych, byście nie pozostały z niczym. Przypatrzcie się dobrze świętym, którzy zostali dopuszczeni do komnaty królewskiej (Pnp 1,4), a zobaczycie, jaka jest między nimi a nami różnica. Nie żądajcie tego, na co nie zasłużyłyście; nawet nam to w myśli powstać nie powinno, byśmy po tylu grzechach, którymi obraziłyśmy Boga, mogły jeszcze, choćby najgorliwszą służb, na takie szczęście zasłużyć. Pokory, pokory!” św. Teresa od Jezusa

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments