chciałem zgromadzić twoje dzieci, jak ptak swoje pisklęta pod skrzydła

chciałem zgromadzić twoje dzieci, jak ptak swoje pisklęta pod skrzydła

Łk 13,34-5: „Ile razy chciałem zgromadzić twoje dzieci, jak ptak swoje pisklęta pod skrzydła, a nie chcieliście.”

Łk 13,31-35

„Nie ma tu mowy o orle, który rozpościera swoje skrzydła, lecz o kokoszy, która głuchym gdakaniem przywołuje rozpierzchnięte kurczęta, ciągle zbiera je wokół siebie i czasem też skrywa je pod swymi skrzydłami. Właściwym punktem porównania nie jest jednak ochrona uczniów pod skrzydłami, lecz ich gromadzenie.” Gerhard Lohfink

„Potężna jest moc wolności: człowiek zawsze ma ją w sobie, by odrzucić albo przyjąć chroniące i zbawienne skrzydła Boga. (…) Tych, którzy nie uciekną pod skrzydła kwoki, ostrzegł, że zostaną schwytani przez szpony żarłocznego orła rzymskiego.” abp. Fulton Sheen

„Jak ptaki mają wśród drzew gniazda dla osobnego w nich przebywania, a jelenie wśród gąszczów parkany, w których się kryją w czasie niebezpieczeństwa, a latem chłodzą się ich cieniem, tak i nasze serce, powinno na każdy dzień wybrać sobie schronienie – czy to na Kalwarii, czy w Ranach Zbawiciela, czy w innym od Niego niedalekim miejscu – i tam uciekać się w każdej potrzebie, tam szukać odpoczynku i zapału wśród znoju spraw zewnętrznych, tam w czasie pokusy zamykać się jak w obronnym szańcu.” św. Franciszek Salezy

Przyjdą ze wschodu i zachodu, z północy i południa…

Przyjdą ze wschodu i zachodu, z północy i południa…

Łk 13,29: Przyjdą ze wschodu i zachodu, z północy i południa i siądą za stołem w królestwie Bożym.

Łk 13,22-30

Zbawienie, jak mówi Jezus, nie jest darem wyłącznie dla Izraelitów, a zatem wierzących – lecz dla wszystkich postępujących sprawiedliwie…

„Niektórzy ludzie żyjący w świecie pytają:„Jak my, pozostając w związkach małżeńskich i zajęci doczesnymi sprawami, możemy włączyć się w życie ascetyczne?” Odpowiedziałem: „Czyńcie to dobro, które możecie czynić. O nikim nie mówcie źle; nie kradnijcie; nie kłamcie, nie gardźcie nikim i nie miejcie nienawiści do nikogo; nie opuszczajcie liturgii; okazujcie współczucie potrzebującym, nie gorszcie, szanujcie żonę drugiego i swój związek małżeński. Jeśli to wszystko czynicie, niedaleko jesteście od królestwa niebieskiego.”św Jan Klimak

„Na szczęście istnieje wielka sprawiedliwość zaświatów, bo gdyby Bóg dobry i sprawiedliwy nie istniał, nasze życie byłoby bezużyteczne. Czy starczy mi sił, by dojść do końca? Z pewnością wiara jest jedyną kotwicą ocalenia i trzeba się jej trzymać bardzo mocno: czymże byłoby bez niej nasze życie? Niczym, a raczej niepotrzebną udręką, bo na świecie nie ma nic prócz cierpienia, a cierpienie bez wiary jest nie do zniesienia, natomiast cierpienie ożywione małym płonącym kagankiem jest piękne, gdyż hartuje ducha.”bł Pier Giorgio Frassati

ziarnko gorczycy, które ktoś wziął i posadził w swoim ogrodzie…

ziarnko gorczycy, które ktoś wziął i posadził w swoim ogrodzie…

Łk 13,19: „Podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posadził w swoim ogrodzie. Wyrosło i stało się wielkim drzewem, tak że ptaki powietrzne gnieździły się na jego gałęziach.”

Łk 13,18-21

Podstawowe prawo Królestwa to prawo małości, a więc zaakceptowanej słabości. Potęgę Bożego działania ze zdumieniem można zaobserwować w oddanej Mu w prawdzie własnej słabości. Ziarnko wiary wpuszczone w dołek, brak, zasypane ziemią ufności – przynosi owoc obfity. Trzeba tylko dać sobie czas. Mieć cierpliwość wobec siebie, wyrozumiałość do skromnych, niepozornych początków. Wytrwale podlewać modlitwą i trwać w pewności pięknych rezultatów, których gwarantem jest Ten, który daje wzrost (1 Kor 3,6).

„Stając przed Bogiem jako nagi, człowiek jednocześnie przeżywa prawdę o swej stworzoności potrzebującej Boga.
Umniejszenie jest bezsprzecznie czynieniem miejsca Bogu, w swoim sercu, w swej małej historii, w funkcjonujących strukturach.
Umniejszenie, jak dźwignia, prowadzi do wywyższenia Boga, czyni mocnym Bogiem.” Marian Zawada OCD

„Drzewo jest symbolem człowieka, który akceptuje siebie, zapuszcza korzenie głęboko w ziemię, mocno opiera się na Bogu, przez co nie można go łatwo powalić. Dzięki temu także ktoś inny może się na nim oprzeć, szukać u niego schronienia.” Anselm Grun OSB

Zeszedł z nimi

Zeszedł z nimi

Łk 6,17: „Zeszedł z nimi na dół i zatrzymał się na równinie. Był tam duży poczet Jego uczniów i wielkie mnóstwo ludu z całej Judei i Jerozolimy oraz z wybrzeża Tyru i Sydonu.”

Łk 6,12-19

Modląc się, Jezus otrzymuje od Ojca światło potrzebne by zadecydować, które osoby wybrać do najbliższego grona uczniów. Całonocne spotkanie, koncentracja i kontemplacja w Duchu Świętym nie wyczerpuje Go. Wręcz przeciwnie. Chrystus decyduje się na nocną modlitwę gdy pragnie napełnić się Bożą miłością, wyraźniej dostrzec cel i sens własnej misji, otrzymać nowe siły i energię do jej realizacji. Tłumy Go oczekują, a On jest świadomy odpowiedzialności za ich rozbudzone nadzieje. Gdziekolwiek się pojawi, ludzie są uzdrawiani… Moc wchodząca od Niego nie pozostaje niezauważona…

„Kiedy się modlisz, bądź jak góra nieruchomo osadzona w ciszy- jej myśli są zakorzenione w wieczności. Nie rób niczego, siedź, bądź, a poznasz owoce płynące z modlitwy.”mnisi pustyni

„Szukajmy w modlitwie tego, co uważamy za niemożliwe dla naszych sił własnych i trwajmy w duchu wiary.” św. Rafał Kalinowski

„Ach! To właśnie modlitwa i wyrzeczenie stanowią całą moją siłę, to one są bronią niezwyciężoną, którą dał mi Jezus; docierają do drugiego bardziej niż słowo, często tego doświadczyłam.” św. Teresa z Lisieux

dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie

dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie

Łk 18,11:”Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie, zdziercy, oszuści, cudzołożnicy, albo jak i ten celnik.

Łk 18,9-14

„Myślę, że pycha na tym przede wszystkim polega. Nieraz ludzie się pytają, czym się różni pycha od ambicji. Ambicja jest dobrym odruchem, bo w ambicji porównujesz siebie z sobą. Chcesz być lepszy od siebie. Dziś ileśtam rzeczy wiesz ale jutro chciałbyś więcej. To jest zdrowy odruch. Ambicja jest pragnieniem, żeby wzrastać, by być jeszcze lepszym. Natomiast pycha zawsze polega na porównywaniu siebie z drugim. Pycha potrzebuje drugiego jako kontrastu dla siebie. Ja mam to, czego ty nie masz. Złapałem to, czego ty nie byłeś w stanie złapać. Dlatego ja jestem kimś, a ty jesteś nikim. I ja tym bardziej jestem kimś im ty bardziej jesteś nikim. Tomasz Merton napisał, że „pyszny człowiek byłby najbardziej nieszczęśliwy w niebie, bo tam nie byłoby nikogo, kto by służył za kontrast dla jego cnoty”. Tego możemy być pewni, że w niebie ludzie rezygnują z porównywania siebie nawzajem. W niebie nie ma nic takiego, czego byś potrzebował tylko po to, byś się ty lepiej czuł. I to jest postawa faryzeusza: nie jestem taki jak oni. Do pychy kogoś potrzebujesz, żeby się z nim zestawić i poczuć się lepiej.”apb Grzegorz Ryś

„Pycha to uważane siebie za kogoś wielkiego.”św Bazyli