Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić

Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić

Mt 5,17: „Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić.”

Mt 5,17-19

„Jezus nie przyszedł burzyć ustanowionego porządku. To, co było ważne pozostaje takie nadal. Życie wymaga ładu. Dzięki temu wiemy, co jest ważne, co mniej ważne, a co nieważne. Tam, gdzie jest propozycja porządku, tam też jest konieczność jasnego nazwania i oddzielenia dobra od zła, uczciwości od nieuczciwości. Porządek wymaga zależności jednej osoby od drugiej. Zależność nie jest uzależnieniem, niewolą, lecz powierzeniem z zaufaniem swojego życia, bezpieczeństwa w ręce drugiej osoby. Akt dojrzałej zależności jest jednocześnie aktem pięknej miłości. Nie chcę odchodzić od tego, co uczy kochać (Słowo Boga). Jezus przez swoje Prawo nie uczynił człowieka niewolnikiem lecz synem, bratem, przyjacielem. Jeśli w zależności nie ma obszaru wolności, szacunku dla dynamiki, według której funkcjonuje drugi człowiek, nie można mówić o zależności zdrowej, chrześcijańskiej, ewangelicznej. Żeby tego, co ważne nie niszczyć ani też nie odrzucać, trzeba w tym, co mówi Bóg, znajdywać odpoczynek, wytchnienie. Trzeba się zatrzymać i wejść w myślenie, jakie proponuje Jezus. Słowo Boże wprowadza ład, harmonię i łagodność w nasze życie.” Józef Pierzchalski SAC

„Jedno słowo może nas nawrócić; wystarczy tylko jedno.” św. Wincenty a Paulo