Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał

Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał

J 17,26: Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich.

J 17,20-26

Imieniem Boga, które objawia Jezus jest aramejskie słowo „Abba”, zdrobniała uczuciowa forma wyrazu „ab”–„ojciec”. Jego polskim odpowiednikiem jest słowo: „Tato, tatusiu”. W czasach Jezusa nikt tak nie zwracał się do Boga na modlitwie osobistej, nikt nie ośmielał się na taką poufałość. Tymczasem Jezus w głośnej modlitwie za uczniów tuż przed śmiercią wyraża pragnienie, by uczniowie byli tam, gdzie On jest, weszli w podobnie intymną jak On, pełną miłości relację z Bogiem. Jezus, objawiając imię Ojca pokazuje czułą komunię dwóch osób, w której jedna jest większa, dojrzała i odpowiedzialna, opiekuje się, daje ciepło, miłość, czułość, a druga, zależna od niej i mniejsza okazuje radość z bliskości, respekt i ufnie się powierza. Głębię słowa „Abba” można pojąć tylko w miłości… Świat, który w miłości nie trwa, nie jest w stanie poznać Boga i nie mówi o Nim prawdy (J 17,25; 1 J 4,20).

„Miłość to Twój dar, który zapala nas i unosi w górę; gorejemy i idziemy. Wznosimy się przez wznoszenie się sercem…” św Augustyn