wy – latoroślami

J 15,5: „Ja jestem krzewem winnym, wy – latoroślami.”

J 15,1-8

Jezus porównuje się do krzewu. Jego pędami są ci, którzy pragną zakorzenić się w Słowie – a zatem sluchać Go. Latorośl szuka w krzewie sił życiowych: pobiera wodę i sole mineralne, oddaje związki organiczne, które wyprodukują liście, a więc trwa w relacji, dzieli się tym, czym żyje…

„Z tego powodu Ty, wielka i wieczna Trójco, jakby upojona i szalona z miłości ku swojemu stworzeniu widząc, że to drzewo nie może wydawać innych owoców jak owoce śmierci, ponieważ odłączyło się od Ciebie, życia, przychodzisz mu z pomocą z tą samą miłością, z jaką go stworzyłeś, wszczepiając Twoją boskość w martwe drzewo naszej ludzkości. O słodkie i rozkoszne wszczepienie! Ty, najwyższa słodyczy, raczyłeś się zjednoczyć z naszą goryczą; Ty, będąc blaskiem, złączyłeś się z ciemnościami; Tyś mądrością, a nie cofnąłeś się przed głupotą; Tyś życiem, a zespoliłeś się ze śmiercią; Ty nieskończony, połączyłeś się z nami śmiertelnymi! Kto Cię skłonił, byś mu zwrócił życie, skoro stworzenie wyrządziło Ci tak wielką zniewagę? Tylko miłość… dlatego wszczepienie to niszczy śmierć.” św. Katarzyna ze Sieny

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments