Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego

Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego

J 14,23: „Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego…”

J 14,21-26

Tylko miłość jest szerokopasmową autostradą, na której w obie strony dokonuje się szczęśliwa wymiana. Bóg ofiarowuje człowiekowi miłość i łaskę, a gdy ten ją przyjmuje, budzi się w nim chęć i siła do spełnienia pragnień Boga…

„Gratia non tollit naturam sed perficit” –„łaska nie niszczy natury, lecz ją udoskonala.” św. Tomasz z Akwinu

„Zbudźmy się zanim będzie za późno. Spróbujmy zrozumieć, że miłość do nieba to jedyna droga do nieba. Widok nie jest w stanie nas przekonać ani ekscytujące uczucia nas nie nawrócą, ani nawet własne interesy nas nie zwyciężą. Spróbujmy zrozumieć, że nic prócz miłości do Boga nie jest w stanie nas przekonać, że On Jest, czy być Mu posłusznym. I pomódlmy się do Niego, Tego, który nam objawił, że miłość ku Niemu, wszystkie dobre rzeczy, które przewyższają ludzkie poznanie, wleje On do naszego serca przez miłość, którą do Niego czujemy. A my kochając Go ponad wszystko, dostąpimy realizacji obietnic, które przewyższają wszystko, czego moglibyśmy zapragnąć.” bł J.H Newman

wy – latoroślami

wy – latoroślami

J 15,5: „Ja jestem krzewem winnym, wy – latoroślami.”

J 15,1-8

Jezus porównuje się do krzewu. Jego pędami są ci, którzy pragną zakorzenić się w Słowie – a zatem sluchać Go. Latorośl szuka w krzewie sił życiowych: pobiera wodę i sole mineralne, oddaje związki organiczne, które wyprodukują liście, a więc trwa w relacji, dzieli się tym, czym żyje…

„Z tego powodu Ty, wielka i wieczna Trójco, jakby upojona i szalona z miłości ku swojemu stworzeniu widząc, że to drzewo nie może wydawać innych owoców jak owoce śmierci, ponieważ odłączyło się od Ciebie, życia, przychodzisz mu z pomocą z tą samą miłością, z jaką go stworzyłeś, wszczepiając Twoją boskość w martwe drzewo naszej ludzkości. O słodkie i rozkoszne wszczepienie! Ty, najwyższa słodyczy, raczyłeś się zjednoczyć z naszą goryczą; Ty, będąc blaskiem, złączyłeś się z ciemnościami; Tyś mądrością, a nie cofnąłeś się przed głupotą; Tyś życiem, a zespoliłeś się ze śmiercią; Ty nieskończony, połączyłeś się z nami śmiertelnymi! Kto Cię skłonił, byś mu zwrócił życie, skoro stworzenie wyrządziło Ci tak wielką zniewagę? Tylko miłość… dlatego wszczepienie to niszczy śmierć.” św. Katarzyna ze Sieny

Gdybyście Mnie poznali

Gdybyście Mnie poznali

J 14,7: „Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca.”

J 14,7-14

Poznanie (gr.ginosko) to w Biblii coś innego jak wiedza (oida). Św Jan użył słowa, które wskazuje na współżycie, obcowanie płciowe, relacje między małżonkami i próbuje w ten sposób oddać hebrajski termin jodea/jada/lada’at oznaczający intymne obcowanie, ścisłą więź, relację egzystencjalną, osobową, całkowite przylgnięcie aż do zjednoczenia.

„Poprzez poznanie Pana widoczna staje się droga mojego życia. Siłą pociągającą do patrzenia na Niego, czyli kontemplacji, jest poznanie Boga: cierpliwe, wytrwałe, codzienne. Ten, którego poznam zamieszka we mnie, ale i ja zamieszkam w Nim. Poznanie Boga jest niczym innym jak miłością. Jeśli chcę Go poznać, dojrzałem do tego, aby wszystko stracić. Nie można poznać Jezusa, nie rezygnując równocześnie z własnego myślenia i odczuwania jedynie według ciała. Poznanie Boga przez człowieka można porównać ze stworzeniem go na nowo.” Józef Pierzchalski SAC

„Stworzyłbym wszechświat jeszcze raz tylko po to, żeby usłyszeć, jak mówisz, że Mnie kochasz.” Jezus do św.Teresy z Avili

Niech się nie trwoży serce wasze… Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie!

Niech się nie trwoży serce wasze… Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie!

J 14,1: Niech się nie trwoży serce wasze… Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie!

J 14,1-6

Jezus mówi te słowa zaraz po zapowiedzi, że Szymon Piotr się Go wyprze…Wie, że uczniowie- choć mają serca pełne deklaracji- nie są przygotowani na godzinę zamieszania i wewnętrznego zamętu. Nalega zatem, by Mu głęboko zaufali, zwłaszcza w czasie trwogi i cierpienia. Obiecuje im w niebie mieszkanie…To wiara zaprowadzi ich do domu Ojca bo ona jest zwycięstwem nad lękiem (J 16,33). Zwycięstwem nie własnymi siłami lecz mocą Tego, który jest większy od wszystkiego w świecie (1J 4,4). Jezus prosi uczniów o tę samą ufność, którą pokładają w Bogu, który przeprowadził naród wybrany przez morze, wiódł przez pustynię i idzie przed nimi nadal. On sam jest Drogą. A Droga ta wiedzie wcale nie z dala od zamętu, nie obok cierpienia, lecz pośród nich…

„Naucz mnie przyjmować śmierć jako Komunię.”Teilhard de Chardin

„Czas wiary jest czasem siewu. Nie dajmy się zwyciężyć zmęczeniu i aż do końca nie ustawajmy w pracy, lecz trwajmy, dopóki nie będziemy żąć tego, cośmy zasiali.”św Augustyn

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Sługa nie jest większy od swego pana

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Sługa nie jest większy od swego pana

J 13,16: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Sługa nie jest większy od swego pana.

J 13,16-20

Nazywać Jezusa Panem i uważać się przed Nim za sługę (Ps 123,2) to znaczy nie wyprzedzać Go. Szukać Jego wskazówek i prowadzenia miast narzucać Mu własne plany. Starać się nie zasłaniać Go sobą, umniejszać się, zapominać o sobie po to, by On mógł we mnie rosnąć (J 3,30). I wreszcie – pozwolić Mu zajmować się wszystkim…

„Jeżeli pierwszym krokiem jest zrozumienie, że Bóg chce nam służyć, to drugim jest p o z w o l e n i e Mu, aby nam usługiwał. Byłoby wspaniałe: być obsługiwanym przez Boga. I tak jest. A mimo to człowiekowi trudno przyjąć służbę od Boga. Wolimy radzić sobie sami, pozostać niezależnym. I to jest śmieszne: odrzucać służbę, którą oferuje nam Bóg i uważać, że wtedy lepiej się nam powiedzie. To, co dzieje się na świecie jest konsekwencją tego, że nie chcemy, aby Bóg nam służył. Ważny element w ludzkim rozwoju polega na tym, aby, jak Piotr, powoli zaakceptować służbę od Boga, pozwolić Mu działać i kochać, i żyć w nas.” Wilfrid Stinissen OCD

„Pyszni zawsze są w ubóstwie i nędzy, gdyż łaska Moja odwraca się od nich.”Pan Jezus do św Faustyny(Dz1602)