On wziął go na bok, osobno od tłumu

Mk 7,33: „On wziął go na bok, osobno od tłumu, włożył palce w jego uszy i śliną dotknął mu języka.”

Mk 7,31-37

Jezus prowadzi głuchoniemego człowieka do przestrzeni zaufania i intymności. Odciąga go od tłumu i wiedzie tam, gdzie chory może poczuć się bezpieczniej, skoncentrować na spotkaniu z Jezusem. Pośród bardzo osobistych gestów dokonuje się głębokie uzdrowienie chorego. Jezus daje Mu samego siebie: dotyk niosący błogosławieństwo, pocałunek i głębokie westchnienie pełne Ducha.

„Znalazłem lekarza, który mieszka w niebie, lecz swoje lekarstwa rozdaje na ziemi. Tylko On może uleczyć moje rany, ponieważ i On ma własne rany. On może usunąć ból mojego serca, słabość duszy, ponieważ On zna ukryte cierpienia.” św. Ambroży

„Nie trzeba koniecznie być zawsze w kościele, żeby przebywać z Bogiem; możemy zamienić nasze serce w oratorium, do którego od czasu do czasu odejdziemy, żeby tam z Nim rozmawiać – łagodnie, pokornie i z miłością. Wszyscy są zdolni do tych poufnych rozmów z Bogiem, jedni bardziej, inni mniej. On zna nasze możliwości.” br. Wawrzyniec od Zmartwychwstania

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments