na miejsce pustynne, osobno

Mk 6,32: „Odpłynęli więc łodzią na miejsce pustynne, osobno.”

Mk 6,30-34

Uczniowie są podekscytowani ewangelizacją, chcą wymieniać się nawzajem wrażeniami i doświadczeniami. Tymczasem Jezus zaprasza ich do odosobnienia. Bóg, przez proroka Ozeasza zwraca się do wierzących jak do narzeczonej:„chcę ją przynęcić, na pustynię ją wyprowadzić i mówić jej do serca”(Oz 2,16). Pustynia to biblijny symbol miejsca głębokiego wyciszenia. W samotności, na ogołoconym terenie apostołowie stają wobec nieograniczonego nieba i monotonnego krajobrazu, który ułatwia konfrontację z samym sobą i Bogiem. Tutaj łatwiej zdać się na troskę Boga, pozwolić się prowadzić i znajdować w Nim oparcie. Doświadczanie miłującej aprobaty Ojca pozwala prawdziwie odpocząć. Na cichej rozmowie z głębi serca Bóg uwalnia od trosk, lęku i zbędnych przywiązań. Pustynia to miejsce narodzin wiary i kontemplacji.

„Nie chodź na rynek, wejdź w siebie, we wnętrzu człowieka mieszka prawda.” św. Augustyn

„Jeżeli chcesz dojść do świętego skupienia, musisz tam dążyć, nie nabywając, lecz wyzbywając się.” św. Jan od Krzyża

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments