żeby nic z sobą nie brali na drogę

Mk 6,8: „i przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę…”

Mk 6,7-13

Pokusą dla apostoła jest poleganie na własnych zdolnościach i zabezpieczeniach materialnych. Gdy jej ulega, zbiera mniej owoców gdyż nie prosi o wszystko Ojca, ma mniej możliwości zauważenia, jak Bóg się troszczy o jego potrzeby. Kiedy jest zdany na Boga, widzi, że Bóg działa najmocniej wśród braków tego, który niesie innym imię Jezusa. Dzieli się z ludźmi ufnością, radością, wolnością od posiadania rzeczy i modlitwą.

„Pierwsze moje apostolstwo to apostolstwo pogody ducha, świętej radości.” św. U. Ledóchowska

„Kiedy udajesz się w drogę, uzbrój się w modlitwę. Gdy już dojdziesz, wznieś ręce. Smagaj wrogów imieniem Jezus, gdyż nie ma silniejszej broni w niebie ani na ziemi.” św. Jan Klimak

„Bądź zdolny upokorzyć się w każdym działaniu, jeśli ma to służyć zbawieniu dusz…” św. Jan Bosko

„O Panie, spraw, abym Ci służył z czystą i całkowitą miłością, bez szukania radości, upodobania, pociechy i pochwały. Niechaj Ci służę nie kierując się żadnym innym względem prócz czci i chwały Twojej.” św. Jan od Krzyża

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments