Bo wejrzał na uniżenie

Łk 1,48: „Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy.”

Łk 1,46-56

Maryja żyje w zgodzie na siebie, w prawdzie o sobie. Wie, że z dala od Boga jest nikim; bez Niego nie wie nic i nie ma nic. Wszystko, kim jest i czym może służyć Bogu, już od Niego otrzymała i nie pragnie być nikim więcej. Maryja to osoba zorientowana na Boga, a nie na oczekiwania świata. W prostocie oddaje Bogu wszystko, co ma, co potrafi i także to, czego nie umie – licząc na Jego wsparcie i opiekę. Chce wykonać dzieło, którego On pragnie od Niej. Jest uniżona. Nie próbuje sobie przywłaszczać żadnego z darów, by zyskać podziw lub uznanie. Nie szuka siebie, samorealizacji w pracy lub celu, który jest wielki w oczach ludzi. Cieszy się powierzoną Jej misją; współpracą, do której zaprosił ją Bóg.

„Boga urzekła pokora Maryi.” Benedykt XVI

„Uniżoność jest drogą do pokory tak jak cierpliwość do spokoju, a czytanie do wiedzy. Jeżeli więc pragniesz nauczyć się pokory, nie unikaj drogi do niej prowadzącej przez uniżenie. Jeśli bowiem nie potrafisz się uniżać, nie zdobędziesz pokory.” św. Bernard z Clairvaux

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments