Głos wołającego na pustyni

Mk 1,3: „Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu. Dla Niego prostujcie ścieżki!”

Mk 1, 1-8

Pustynia symbolizuje w Biblii drogę między Egiptem niewoli a wolnością ziemi obiecanej. Jest miejscem, które przez niewielką ilość wrażeń zmysłowych pozwala się wyciszyć i usłyszeć Boży Głos. A on wzywa do podjęcia przygotowań. Czas zasypać doły zwątpień, które wyżłobiły trudne doświadczenia. Czas napełnić je nadzieją, pocieszeniem. Oczyścić drogę z piasku i kamieni absorbującej codzienności, by nic nie utrudniało Panu dotarcia do mnie. Może drogi, by coś mnie poruszyło, dotknęło są bardzo poplątane, może piętrzą się wzgórza pychy, których pokonanie wymaga sporego wysiłku, bo ufam bardziej własnym osądom niż Słowu Boga. Może jestem tak bardzo skupiona(y) na sobie i swoich problemach, że trudno mi dostrzec Boga i dobro, które od Niego codziennie otrzymuję…

„Odrzućcie pychę, która boi się upokorzenia! Za pięć minut wstydu – jeśli szczerze oskarżycie się przed kapłanem – uchronicie się od wiecznego nieszczęścia i wiecznej hańby.” św. J.M. Vianney

„Uciekajmy od tej fałszywej pokory, która nazywa się wygodą.” św. Josemaria Escriva

Subscribe
Powiadom o
guest

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments