A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono

A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono

Łk 2,33: A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono.

Łk 2,22.39-40

Dla Maryi i Józefa wszystkie proroctwa i wydarzenia związane z Jezusem są czymś zaskakującym. Przecież są najzwyklejszymi ludźmi krzątającymi się pośród codziennych spraw i starającymi się wypełniać swe obowiązki. Boże Słowo, błogosławieństwo, przychodzi do nich nieoczekiwanie, wskazuje na rzeczy, których nie pojmują…Przy Jezusie spotyka się przeszłość w postaci Symeona i Anny, dla których Jezus jest uwieńczeniem modlitw i wytrwałych oczekiwań przez całe życie, oraz przyszłość, którą reprezentuje dwoje małżonków, ofiarujących Bogu i Jego Synowi siebie: swój czas, a więc obecność, uwagę; swoje bycie: zatem wszystko kim są i czego się nauczyli i jeszcze nauczą (potencjał), młodość i siły, otwartość na prowadzenie i kształtowanie; swą pracę każdego dnia. Oddają to Bogu w służbie, gdyż człowiek spełnia się przez dar z samego siebie…

„Wychowywać dusze dla Boga to najpiękniejsze powołanie.”św Urszula Ledóchowska

„Głównym wyrzeczeniem jest to, które się praktykuje w ognisku domowym.”św o. Pio

sławiła Boga

sławiła Boga

Łk 2,38: „Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga.”

Łk 2,36-40

Podobnie jak Symeon, prorokini Anna jest człowiekiem modlitwy i ofiary, które podtrzymują jej duchową czujność, uwrażliwiają i uzdalniają do rozpoznawania znaków przychodzącego Boga. Imię „Anna”(hebr. hannāh) znaczy łaska-darmowy dar, który można przyjąć lub zlekceważyć. Anna współpracuje z natchnieniami Ducha Św. Przychodzi we właściwym momencie by zobaczyć Jezusa i uwielbić Boga.

„Miłość sprawia, że człowiek dąży do Boga jednocząc swe uczucia z Nim, tak, że człowiek żyje już nie sobie, lecz Bogu.” św. Tomasz z Akwinu

„Ofiara jest najlepszą modlitwą.” św. Urszula Ledóchowska

„Uwielbienie Chwały to milcząca dusza, która jest jak lira pod tajemniczym dotknięciem Ducha Świętego, aby mógł z niej wydobywać boskie melodie. Ta dusza wie, że cierpienie jest struną, która brzmi najpiękniej i dlatego pragnie ją mieć w swoim instrumencie, aby mogła być najmilsza dla Serca Boga.” św. Elżbieta od Trójcy Świętej

„Czas, który poświęcamy na modlitwę, Bóg zwróci nam z błogosławieństwami w naszych czynach.” św. Bonawentura

aby Je ofiarować Panu

aby Je ofiarować Panu

Łk 2,22: „przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je ofiarować Panu.”

Łk 2,22-35

Józef i Maryja ofiarowują Bogu to, co dla nich najcenniejsze-Jezusa. Za dwa gołębie (które przecież również są własnością Boga) – nabywają prawa do opieki nad Skarbem, jakim jest Jego Syn. Pozwalają by Bóg rozporządzał nimi samymi, zgadzają się by dysponował ich życiem i umiejętnościami, ofiarowują Mu się na służbę i rezygnują z tego, by wychowanie potomka urządzać według własnych pomysłów i widzimisię. Wiedzą, że nie mogą zatrzymać Jezusa dla siebie. Deklarują się wychować Go w Bożych prawach i wierze. Ufają Bożej mądrości i miłości, która aż dotąd ich wiodła i wierzą, że poprowadzi ich dalej… Taka postawa daje ich sercom pokój i trwałe szczęście. „Nikt, kto Bogu ufa, nie doznaje wstydu” może powtórzyć słowa Ps 25,3 Maryja. Józef zaś obrazuje głębię zawartą w Słowie: „w ciszy i ufności leży wasza siła”(Iz 30,15)…

„Masz potrzebę modlitwy? Oddaj zatem wszystko, a wszystko będzie ci dane.” Ewagriusz z Pontu

„Prośmy Pana, by nie pozwolił nam oddalić się od Jego obecności.” św. Teresa od Jezusa

kazał pozabijać wszystkich chłopców w wieku do lat dwóch

kazał pozabijać wszystkich chłopców w wieku do lat dwóch

Mt 2,16: „Herod posłał [oprawców] do Betlejem i całej okolicy i kazał pozabijać wszystkich chłopców w wieku do lat dwóch.”

Mt 2,13-18

Herod Wielki był królem Palestyny w latach 37-4 r. p.n.e. Bibliści sądzą, że Jezus urodził się w ostatnim lub przedostatnim roku jego panowania. Kiedy w IV w. liczono czas Jego narodzin, popełniono błąd w obliczeniach, który trwa do dziś, opóźniając je o przynajmniej 4 lata. Nie wiadomo ilu chłopców zginęło. Szacuje się, że kilkudziesięciu. To jednak kropla w morzu morderstw Heroda, który zabił żonę, syna, sporą ilość najbliższych krewnych i setki wybitnych obywateli.

„Bezbronni, przypominają baranków prowadzonych na rzeź (Iz 53,7; Dz 8,32) i są wizerunkiem największego ubóstwa. Nie posiadają żadnego dobra, oprócz ich życia. A teraz i to jest im zabrane i dokonuje się to bez żadnego oporu z ich strony. Otaczają oni żłóbek, aby pokazać, jakiej natury jest mirra, którą powinniśmy ofiarować Bożej Dziecinie: kto chce do Niego należeć w pełni, powinien Mu się oddać w całkowitym ogołoceniu siebie i zdać się na Jego boską wolę, jak te dzieci.” św. Teresa B.od Krzyża

Ujrzał i uwierzył

Ujrzał i uwierzył

J 20,8: „Ujrzał i uwierzył.”

J 20,2-8

Jan jest człowiekiem o dużej duchowej wrażliwości. Ma oczy otwarte na znaki Bożej obecności, rozum gotowy by szukać, zgłębiać i rozpoznać to, w co wierzy; serce spieszące by kochać. Bóg, w ciągu życia kształtuje jego wrażliwość.

„Jan, fruwając jak orzeł kontempluje światłość niezmiennej Prawdy oczami serca, spojrzeniem bardziej przenikliwym i stanowczym niż to możliwe dla człowieka.”św Tomasz z Akwinu

„Wrażliwość na prowadzenie Ducha Świętego oznacza, że człowiek rozpoznaje duchowe podszepty i sugestie, by prawdziwie kochać, lepiej służyć, by dzielić się z potrzebującymi. Nie są to ścisłe nakazy Boże, które by człowiekiem zdalnie sterowały na każdym kroku, ale zaproszenia do większego autentyzmu chrześcijańskiego życia. Wyostrzenie wrażliwości na najwyższą miłość pochodzącą od Boga pozwala wprzęgnąć emocje w dojrzałą miłość, nie odbierając im naturalnej dynamiki. Wpływ darów Ducha Świętego działa na sposób rady, są więc skierowane do władz duchowych, ponieważ Bóg zawsze szanuje naturę bytu, na który wpływa.” Wojciech Giertych OP