Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido!

Łk 10,13: Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido!

Łk 10,13-16
Biada to okrzyk bólu… Smutek Miłości odrzuconej, zlekceważonej… Oto Bóg stał się człowiekiem. Wyzuł się ze splendoru i chwały, która mogłaby kupić oszołomione ludzkie serca, ogołocił z majestatu potęgi i grozy, która wzbudzałaby w ludziach służalczy lęk. Wyszedł człowiekowi na spotkanie z sercem wyciągniętym na dłoni. Stanął pośród nich ubogi i zwyczajny, jako jeden z nich. Głosił pokój, niósł pomoc, uzdrowienie, wskazywał drogę. A tymczasem tam, gdzie okazał najwięcej miłości i troski, uczynił tak wiele cudownych uzdrowień i znaków, gdzie objawił swą mądrość, tam spotkał się z obojętnością. Jednym szkoda czasu Go słuchać, sprawy duchowe uważali za mało istotne, dla innych był zbyt wymagający, jeszcze inni wzięli swoje uzdrowienie i natychmiast zapomnieli o Dobrodzieju, powracając do swoich zajęć i spraw… Kiedy zobaczą Go w chwale, jakiż wstyd ich ogarnie? Może nawet zechcą skryć się w otchłani, byleby nie spojrzeć w oczy Tego, którym wzgardzili…

„Miłość nie jest kochana.”św Franciszek z Asyżu

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments