aż wszystko się zakwasiło

aż wszystko się zakwasiło

Łk 13,21: „Podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż wszystko się zakwasiło.”

Łk 13,18-21

Jezus porównuje Boże królestwo do powolnego i niewidocznego dla ludzkiego oka procesu fermentacji. Oddziaływania Boga w człowieku nie widać od razu. Na efekt – zakwaszenie, czy też uświęcenie trzeba często wytrwale i cierpliwie czekać. Zaczynem jest Słowo. Ma ono jednak do „przerobienia” ogromną ilość mąki (3 miary, czyli efa to około 40 litrów. Co, jak szacują bibliści pozwala na wypieczenie chleba, którym jest w stanie najeść się ok.150 osób). Bóg jest jednak pełen wiary w człowieka, dla Niego całe ludzkie serce jest jak mąka, czysty biały potencjał, zdolny do „wyprodukowania” ogromnej ilości dobra i wykarmienia wielu…

„Popatrz: Ja, który jestem Bogiem, nie sprzeciwiam się, czekam. Nie sprzeciwiaj się i czekaj razem ze Mną…” Bóg do św. Marii od Jezusa Ukrzyżowanego

„Zachowaj dobrze wypisane w duszy to, co mówi Boski Mistrz: w cierpliwości naszej posiądziemy naszą duszę.” św. o. Pio

nie w dzień szabatu

nie w dzień szabatu

Łk 13,14: „Lecz przełożony synagogi, oburzony tym, że Jezus w szabat uzdrowił, rzekł do ludu: Jest sześć dni, w których należy pracować. W te więc przychodźcie i leczcie się, a nie w dzień szabatu!”

Łk 13,10-17

„Jezus prostuje plecy kobiety w szabat, tym samym pokazuje nam jak chciałby, abyśmy rozumieli Nabożeństwo. Nie celebrujemy go wtedy w Jego imieniu, jeśli obarczamy ludzi brzemieniem, jeśli wpajamy im poczucie winy i wyzywamy jako grzeszników zmuszając by pochylili głowy i uniżyli się przed Bogiem. Te nabożeństwa są zgodne z nauczaniem Jezusa, podczas którego ludzie się prostują, odkrywają swoją nienaruszoną Boską godność. Ciągłe krążenie wokół grzechu sprzeciwia się duchowi Jezusa. Radosną nowiną jest to, że przez Chrystusa i w Nim jest w nas przestrzeń, do której grzech nie ma dostępu. On przez śmierć i Zmartwychwstanie obdarował nas boską godnością i pozwala stać wyprostowanym.” Anselm Grun OSB

„Szczęśliwy jest człowiek, który spełnia czyny miłosierdzia, a wśród wszystkich czynów miłosierdzia najwięcej pociechy daje służenie ubogim chorym.” św. Wincenty a Paulo

Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy

Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy

Mt 22,40: Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy.

Mt 22,34-40
Jezus mówi, że na dwóch przykazaniach miłości jest dosłownie „zawieszone” gr.”krematai”-całe Prawo i orędzia, które Bóg przekazuje człowiekowi. Miłość do Stwórcy polega na tym, że ponieważ Bóg jest Duchem (J 4,24) i Go nie widzimy, kochamy Go przez bliźniego i w bliźnim („Mnieście uczynili…”Mt 25,40).

„Greckie słowo „kremannymi”, użyte przez Mateusza, może oznaczać tarcze lub zbroje zawieszone jako trofea wojenne, talizman(Ez 13,18) lub Ziemię unoszącą się w próżni (Hi 26,7). Opisuje się nim także ciało wiszące na krzyżu (Pwt 21,22; Ga 3,13), a Łukasz (19,48) w obrazowy sposób mówi o ludziach, którzy wisieli wręcz na ustach Jezusa. Czasownik ten podkreśla, że to miłość spaja i dopełnia charakter Prawa Bożego. Grecki rdzeń „krem-aster” używany jest także na określenie mięśni, które wiążą i podtrzymują wnętrzności ciała ludzkiego, a „krem-astos” oznaczać może liny podtrzymujące główny maszt okrętu.”ks. Marcin Kowalski

„Człowiek nie może żyć bez miłości.”św Jan Paweł II(Redemptor hominis)

ponieważ moc wychodziła od Niego…

ponieważ moc wychodziła od Niego…

Łk 6,19: A cały tłum starał się Go dotknąć, ponieważ moc wychodziła od Niego i uzdrawiała wszystkich.

Łk 6,12-19

Jezus spędza całą noc na modlitwie. Napełnia się miłością Ojca i gdy po długiej rozmowie z Nim wchodzi między oczekujący tłum, wszyscy czują, że emanuje On Bogiem: miłością i pokojem, mądrością, która pomaga Mu wybrać najbliższych uczniów, mocą głoszenia i uzdrawiania…Wszystko, co Chrystus uczyni po modlitwie jest jej owocem i przedłużeniem…

„Modlitwa to rozmowa z Bogiem: kontemplacja dla tych, którzy się rozpraszają, pewność rzeczy, których się spodziewamy, status i honor równy Aniołom, postęp i wzrost dóbr, odkupienie grzechów, lekarstwo na zło, owoc obecnych dóbr, gwarancja przyszłych dóbr.”św Grzegorz z Nyssy

„Wszystko, co czyni, słowem lub czynem dla zbawienia bliźniego, jest czynną modlitwą, którą by, jak sądzę, sam odmówił w tym czasie na właściwym
miejscu. Lecz nawet poza tą obowiązkową modlitwą, wszystko to, co czyni dla bliźniego lub dla siebie, wszystkie uczynki zewnętrzne, jakiekolwiek by one były, są modlitwą miłości.”św Katarzyna ze Sieny

jakże obecnego czasu nie rozpoznajecie

jakże obecnego czasu nie rozpoznajecie

Łk 12,56: „Obłudnicy, umiecie rozpoznawać wygląd ziemi i nieba, a jakże obecnego czasu nie rozpoznajecie?”

Łk 12,54-59

To bardzo ostre słowa Jezusa skierowane do tłumów, a więc wszystkich ludzi. Umiejętność rozpoznania zbliżających się zmian pogodowych była kluczową sprawą dla rolników, rybaków i pasterzy. Jezusa słuchali ludzie uważający się za wierzących. Byli oni jednak na tyle niewrażliwi duchowo i zamknięci na Boże sugestie a nawet Słowa, że Jezus nazwał ich obłudnikami…

„Znaki czasu to są słowa, gesty, symbole, obrazy (zachód słońca, spojrzenie), które w świetle wiary, w świetle naszej czułej miłości do Boga rozpoznajemy jako znaki Jego obecności:’przez ten gest, słowo, światło, kazanie, spojrzenie drugiej osoby Pan Bóg do mnie powiedział’. Bóg wykorzystuje nasze naturalne ludzkie znaki, znaki przyrody, aby do nas mówić. To jest pokora Boga, że zdecydował się wybrać taki język. To jest język! I naszym zadaniem jest-jak zachęca Jezus-by uczyć się te znaki rozpoznawać.” ks. Krzysztof Grzywocz

„Gdy patrzy się przez pryzmat wiary, nie widzi się przypadków.” św. E. Stein