aż wszystko się zakwasiło

aż wszystko się zakwasiło

Łk 13,21: „Podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż wszystko się zakwasiło.”

Łk 13,18-21

Jezus porównuje Boże królestwo do powolnego i niewidocznego dla ludzkiego oka procesu fermentacji. Oddziaływania Boga w człowieku nie widać od razu. Na efekt – zakwaszenie, czy też uświęcenie trzeba często wytrwale i cierpliwie czekać. Zaczynem jest Słowo. Ma ono jednak do „przerobienia” ogromną ilość mąki (3 miary, czyli efa to około 40 litrów. Co, jak szacują bibliści pozwala na wypieczenie chleba, którym jest w stanie najeść się ok.150 osób). Bóg jest jednak pełen wiary w człowieka, dla Niego całe ludzkie serce jest jak mąka, czysty biały potencjał, zdolny do „wyprodukowania” ogromnej ilości dobra i wykarmienia wielu…

„Popatrz: Ja, który jestem Bogiem, nie sprzeciwiam się, czekam. Nie sprzeciwiaj się i czekaj razem ze Mną…” Bóg do św. Marii od Jezusa Ukrzyżowanego

„Zachowaj dobrze wypisane w duszy to, co mówi Boski Mistrz: w cierpliwości naszej posiądziemy naszą duszę.” św. o. Pio

nie w dzień szabatu

nie w dzień szabatu

Łk 13,14: „Lecz przełożony synagogi, oburzony tym, że Jezus w szabat uzdrowił, rzekł do ludu: Jest sześć dni, w których należy pracować. W te więc przychodźcie i leczcie się, a nie w dzień szabatu!”

Łk 13,10-17

„Jezus prostuje plecy kobiety w szabat, tym samym pokazuje nam jak chciałby, abyśmy rozumieli Nabożeństwo. Nie celebrujemy go wtedy w Jego imieniu, jeśli obarczamy ludzi brzemieniem, jeśli wpajamy im poczucie winy i wyzywamy jako grzeszników zmuszając by pochylili głowy i uniżyli się przed Bogiem. Te nabożeństwa są zgodne z nauczaniem Jezusa, podczas którego ludzie się prostują, odkrywają swoją nienaruszoną Boską godność. Ciągłe krążenie wokół grzechu sprzeciwia się duchowi Jezusa. Radosną nowiną jest to, że przez Chrystusa i w Nim jest w nas przestrzeń, do której grzech nie ma dostępu. On przez śmierć i Zmartwychwstanie obdarował nas boską godnością i pozwala stać wyprostowanym.” Anselm Grun OSB

„Szczęśliwy jest człowiek, który spełnia czyny miłosierdzia, a wśród wszystkich czynów miłosierdzia najwięcej pociechy daje służenie ubogim chorym.” św. Wincenty a Paulo

Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy

Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy

Mt 22,40: Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy.

Mt 22,34-40
Jezus mówi, że na dwóch przykazaniach miłości jest dosłownie „zawieszone” gr.”krematai”-całe Prawo i orędzia, które Bóg przekazuje człowiekowi. Miłość do Stwórcy polega na tym, że ponieważ Bóg jest Duchem (J 4,24) i Go nie widzimy, kochamy Go przez bliźniego i w bliźnim („Mnieście uczynili…”Mt 25,40).

„Greckie słowo „kremannymi”, użyte przez Mateusza, może oznaczać tarcze lub zbroje zawieszone jako trofea wojenne, talizman(Ez 13,18) lub Ziemię unoszącą się w próżni (Hi 26,7). Opisuje się nim także ciało wiszące na krzyżu (Pwt 21,22; Ga 3,13), a Łukasz (19,48) w obrazowy sposób mówi o ludziach, którzy wisieli wręcz na ustach Jezusa. Czasownik ten podkreśla, że to miłość spaja i dopełnia charakter Prawa Bożego. Grecki rdzeń „krem-aster” używany jest także na określenie mięśni, które wiążą i podtrzymują wnętrzności ciała ludzkiego, a „krem-astos” oznaczać może liny podtrzymujące główny maszt okrętu.”ks. Marcin Kowalski

„Człowiek nie może żyć bez miłości.”św Jan Paweł II(Redemptor hominis)

ponieważ moc wychodziła od Niego…

ponieważ moc wychodziła od Niego…

Łk 6,19: A cały tłum starał się Go dotknąć, ponieważ moc wychodziła od Niego i uzdrawiała wszystkich.

Łk 6,12-19

Jezus spędza całą noc na modlitwie. Napełnia się miłością Ojca i gdy po długiej rozmowie z Nim wchodzi między oczekujący tłum, wszyscy czują, że emanuje On Bogiem: miłością i pokojem, mądrością, która pomaga Mu wybrać najbliższych uczniów, mocą głoszenia i uzdrawiania…Wszystko, co Chrystus uczyni po modlitwie jest jej owocem i przedłużeniem…

„Modlitwa to rozmowa z Bogiem: kontemplacja dla tych, którzy się rozpraszają, pewność rzeczy, których się spodziewamy, status i honor równy Aniołom, postęp i wzrost dóbr, odkupienie grzechów, lekarstwo na zło, owoc obecnych dóbr, gwarancja przyszłych dóbr.”św Grzegorz z Nyssy

„Wszystko, co czyni, słowem lub czynem dla zbawienia bliźniego, jest czynną modlitwą, którą by, jak sądzę, sam odmówił w tym czasie na właściwym
miejscu. Lecz nawet poza tą obowiązkową modlitwą, wszystko to, co czyni dla bliźniego lub dla siebie, wszystkie uczynki zewnętrzne, jakiekolwiek by one były, są modlitwą miłości.”św Katarzyna ze Sieny

jakże obecnego czasu nie rozpoznajecie

jakże obecnego czasu nie rozpoznajecie

Łk 12,56: „Obłudnicy, umiecie rozpoznawać wygląd ziemi i nieba, a jakże obecnego czasu nie rozpoznajecie?”

Łk 12,54-59

To bardzo ostre słowa Jezusa skierowane do tłumów, a więc wszystkich ludzi. Umiejętność rozpoznania zbliżających się zmian pogodowych była kluczową sprawą dla rolników, rybaków i pasterzy. Jezusa słuchali ludzie uważający się za wierzących. Byli oni jednak na tyle niewrażliwi duchowo i zamknięci na Boże sugestie a nawet Słowa, że Jezus nazwał ich obłudnikami…

„Znaki czasu to są słowa, gesty, symbole, obrazy (zachód słońca, spojrzenie), które w świetle wiary, w świetle naszej czułej miłości do Boga rozpoznajemy jako znaki Jego obecności:’przez ten gest, słowo, światło, kazanie, spojrzenie drugiej osoby Pan Bóg do mnie powiedział’. Bóg wykorzystuje nasze naturalne ludzkie znaki, znaki przyrody, aby do nas mówić. To jest pokora Boga, że zdecydował się wybrać taki język. To jest język! I naszym zadaniem jest-jak zachęca Jezus-by uczyć się te znaki rozpoznawać.” ks. Krzysztof Grzywocz

„Gdy patrzy się przez pryzmat wiary, nie widzi się przypadków.” św. E. Stein

Chrzest mam przyjąć

Chrzest mam przyjąć

Łk 12,50: „Chrzest mam przyjąć i jakże jestem udręczony, aż się to wypełni.”

Łk 12,49-53

Jezus mówi o swoich pragnieniach i wewnętrznych uciskach. Pragnie by ogień miłości Bożej rozlał się w sercach ludzi przez Ducha Świętego, a jednocześnie jest świadom, że chrzest bojowy – próba Jego miłości dokona się na krzyżu, pośród cierpienia. Lecz potężniejsze niż udręka jest pragnienie Miłości by ocalić, zbawić ukochanych… Jezus chce, by Jego wybrani byli tam, gdzie On jest, by doświadczali miłości Boga, oglądali Jego chwałę (J 17,24). Jest gotów zapłacić za to cenę, przejść przez śmierć, której nie chce, która jest czymś obcym dla Pana Życia (J 11,25), aby krzyż, przez moc Jego ofiary stał się mostem nad otchłanią, po którym mogą przejść wszyscy, którzy przyjmą od Niego dar zbawienia…

Rz 5,8 – „Bóg zaś okazuje nam swoją miłość przez to, że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami.” św. Paweł

„Tak, kocham krzyż, tylko krzyż; kocham go dlatego, że widzę go na ramionach Jezusa Chrystusa” św. o. Pio

Mój pan ociąga się z powrotem, i zacznie bić sługi i służące, a przy tym jeść, pić i upijać się

Mój pan ociąga się z powrotem, i zacznie bić sługi i służące, a przy tym jeść, pić i upijać się

Łk 12,45: „Lecz jeśli sługa ów powie sobie w duszy: Mój pan ociąga się z powrotem, i zacznie bić sługi i służące, a przy tym jeść, pić i upijać się…”

Łk 12,39-48

Jeśli zostajemy powołani przez Boga to zawsze ze względu na innych. Służba Bogu to nie tylko wykonywanie jakichś zadań lepiej lub gorzej. Jezus przypomina, że ma ona wymiar bycia znakiem dla innych. Sługa to ambasador Boga, a jego zachowanie wobec otaczających go ludzi nie jest Bogu obojętne.

„Wewnątrz Kościoła każdy z osobna w swoim szczególnym powołaniu jest wybrany ze względu na tych, którzy jeszcze nie zostali powołani, ale kiedyś będą, j e ż e l i ci powołani spełnią swoje powołanie” – mówi Wilfrid Stinissen OCD

Pragnieniem Boga jest zbawić wszystkich ludzi (1 Tm 2,4) i On cierpliwie pozwala, aby ten ratunek był uzależniony od miłości wybranych. Swym dobrym postępowaniem mogę przyspieszać nadejście dnia Bożego (2 P 3,11-15) zatem służba to zaszczyt i odpowiedzialność. Lecz również złe czyny, mówi Jezus, odbijają się echem na ziemi i w niebiosach…

„W domu Pańskim nie ma nic małego.” św. Faustyna(Dz. 508)

których pan zastanie czuwających

których pan zastanie czuwających

Łk 12,37: „Szczęśliwi owi słudzy, których pan zastanie czuwających, gdy nadejdzie.”

Łk 12,35-38

Mistrzowie czujności (prosoché), ojcowie pustyni, zwłaszcza św. Hezychiusz z Synaju, zwracają uwagę, że jest ona niezbędnym warunkiem prawdziwej modlitwy. Czujność ma kilka wymiarów: 1.Czujność serca, wyczulonego na atak złego, na pokusy i niepożądane myśli; 2.Wyczekiwanie na Umiłowanego i nasłuchiwanie, czy nie woła; 3.Dostrzeganie potrzeb bliźniego.

„Tak więc za każdym razem, kiedy pojawią się w nas złe myśli, przeciwstawmy im wzywanie Pana naszego Jezusa Chrystusa a ujrzymy ich natychmiastowe – niczym dym w powietrzu – rozproszenie. Jak niemożliwe jest stawać do walki bez zbroi, czy też przepłynąć szerokie morze w ubraniu, albo żyć bez oddychania, tak też bez pokory i ciągłego błagania Jezusa niemożliwe jest nauczenie się ukrytej walki duchowej, ani umiejętnie tropić i wyeliminować zło. Strzeżenie rzeczy cennych wymaga trudu.” św. Hezychiusz z Synaju

„O wewnętrznym skupieniu świadczy wytrwała modlitwa, a także nieustanna czujność serca.” św. Jan Klimak

Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości…

Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości…

Łk 12,15: „Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo życie nie polega na gromadzeniu bogactwa ani nie zależy od tego, co się posiada.”

Łk 12,13-21
Jezus odmawia przyjęcia roli rozjemcy w sprawach majątkowych. Zamiast tego obnaża chciwość, która kryje się za postawą człowieka skarżącego się. Jest on tak skupiony na sobie, że koncentruje się wyłącznie na tym, by wydrzeć coś dla siebie.”Oko chciwca nie zadowoli się tym, co posiada.”(Syr 14,9). Jest zaślepione na dobro wspólne i nie ma w nim miejsca na miłość do Boga czy brata.
Przed chciwością chroni dojrzałość duchowa, czyli świadomość, że to, jak kocham i ile miłości z siebie daję innym jest przed Bogiem o wiele ważniejsze od tego, co gromadzę.

„Siła posiadł włości, kto ujął chciwości.”Jan Kochanowski

„Natura jest chciwa, chętniej bierze, niż daje, lubi mieć i posiadać, łaska jest otwarta i ogarniająca, unika posiadania, zadowala się małym, uważa, że większym szczęściem jest dawać niż otrzymywać Dz 20,35.”Tomasz a Kempis

„Gorąca miłość Boga widzi wkoło nieustanne potrzeby udzielania się.”św Faustyna (Dz 1313)

Czyj jest ten obraz i napis

Czyj jest ten obraz i napis

Mt 22,20: „On ich zapytał: Czyj jest ten obraz i napis?”

Mt 22,15-21

Na monecie, o którą poprosił Jezus był napis: „Tyberiusz, Cezar, syn boskich Augustów, August” i wyryty wizerunek (gr. eikon) cezara. Bezsprzecznie była jego własnością. A co należy do Boga? Biblia uczy, że na obraz (gr. eikon) i podobieństwo Boga został stworzony człowiek (Rdz 1,26). Tej przynależności nic nie zdoła w nas zaćmić..

„W sercu ludzkim lśni źródło i słońce jaśniejące, obecne zawsze w pośrodku duszy, chociażby grzechem śmiertelnym zmazanej i nigdy nie traci ono boskiej jasności swojej i żadna złość grzechu nie zdoła zaćmić przedwiecznej jego piękności.” św. Teresa od Jezusa

„Jesteś więc monetą boskiego skarbca, denarem noszącym obraz i napis Boskiego Imperatora. Jeśli zatem jesteśmy prawdziwie obrazem Boga, powinniśmy przypominać Chrystusa, bo On jest obrazem dobroci Boga i odbiciem Jego istoty. Bóg zaś tych, których od wieków poznał, tych też przeznaczył na to, by się stali na wzór obrazu Jego Syna (Rz 8, 29). Tak to ci, którzy upodabniają się do Chrystusa przez swoje życie, swoje zachowanie i swoje cnoty prawdziwie oddają obraz Boga.” św. Wawrzyniec z Brindisi