Bóg łaskawie nawiedził lud swój

Łk 7,16: „Bóg łaskawie nawiedził lud swój.”

Łk 7,11-17

Spośród ewangelistów, św. Łukasz najbardziej podkreśla dobroć i miłosierdzie Boga. Historia wskrzeszenia syna wdowy pojawia się tylko u niego. Gr. 'episkeptomai’ – nawiedził, właściwie znaczy: wejrzał, przyszedł by dokładnie się przyjrzeć, rozpatrzyć. Bóg zstępuje na ziemię by okazać swoją miłość i troskę. Jest Tym, który wędruje, by spotkać się z opuszczonym człowiekiem. Wychodzi mu naprzeciw niosąc pocieszenie i pomoc. Orszak żałoby, w którym idzie wdowa, wyrażający kres ludzkich nadziei, niespodziewanie natyka się na radosny orszak życia, z Jezusem na czele. I w tej konfrontacji życie zwycięża śmierć, ból zostaje przemieniony w taniec uwielbienia. Bo gdy Bóg spotka człowieka, cierpienie i smutek muszą ustąpić. Tylko ten, kto znalazł się w mroku i cieniu śmierci, potrafi rozradować się Słońcem Wschodzącym z wysoka, które wszystko odmienia (Łk 1,68.78). Jezus jest ludzkim obliczem Ojca ukazującym, że Bóg nie jest Kimś obojętnym, lecz przepełnia Go współczucie.

„Nie trać nadziei-broni, którą dał ci Chrystus.” św. Efrem

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments