Szczęśliwy ów sługa

Mt 24,46: „Szczęśliwy ów sługa, którego pan, gdy wróci, zastanie przy tej czynności.”

Mt 24,42-51

„Robić swoje”- starać się sprostać zaufaniu, którym zostało się obdarzonym wykonując codzienne obowiązki; dźwigać odpowiedzialność za siebie i innych niezależnie od tego czy jest łatwo czy trudno; cierpliwie i wytrwale czynić dobro nie oglądając się na to, czy się to opłaca, czy może wręcz się na tym traci – jest według Jezusa szczęściem. Nikt nie zna swego dnia ani godziny. Lecz Jezus obiecuje hojną nagrodę dla tych, którzy nie dają się zniechęcić i wkładają trud i zaangażowanie w pracę na rzecz Królestwa. Ten, kogo Jezus zastanie na uczciwej pracy zostanie uhonorowany metaforycznym: „zarządem” – godnością, odpowiedzialną funkcją w niebie. A ponieważ tam nie ma przekleństwa trudu, który ciąży nad pracą (Rdz 3,17), nie trzeba się obawiać rozczarowania z powodu braku odpoczynku.

„Najlepsze lekarstwo na nerwy to nie buteleczki z miksturami. Lekarstwo na nerwy najskuteczniejsze to wyrobienie w sobie ducha ofiary.” św. Urszula Ledóchowska

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments