obłok świetlany osłonił ich

Mt 17,5: „Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich.”

Mt 17,1-9

Obłok świetlany wyobraża wieczność i transcendencję. Był znakiem obecności Boga. Prowadził zagubiony lud przez pustynię i wypełniał namiot Przymierza.
Cudowne musiało być doświadczenie ogarnięcia niezmiennym, jaśniejącym światłem Ojca. Światłem, które jak głosi wschodnia liturgia – „jest Ojcem”. Doświadczenie to zachwyciło apostołów i zarazem przeraziło ich. W obliczu Boga zawsze występuje to, co filozof Rudolf Otto nazwał „Mysterium tremendum et fascinans”. Bóg niby magnes przyciąga człowieka przez miłość i fascynuje miłosierdziem. A jednocześnie ludzką duszę ogarnia tremendum- groza, gdyż staje przed Bogiem i wobec Boga. Czuje, że chce się z Nim zjednoczyć- lecz nie może gdyż nie jest oczyszczona…

„Bramą do wewnętrznego mieszkania jest modlitwa. Nikt tak nie wniknął w głębię duszy jak ludzie, którzy gorącym sercem kochali świat i oswobodzeni mocną ręką Boga od zaplątania się w jego sprawy, zostali wciągnięci do własnego wnętrza, do jego głębokich rejonów.” św. Teresa Benedykta od Krzyża

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments