Gdy to ujrzeli faryzeusze, rzekli Mu

Mt 12,2: „Gdy to ujrzeli faryzeusze, rzekli Mu: Oto Twoi uczniowie czynią to, czego nie wolno czynić w szabat.”

Mt 12,1-8

Podróżującym, ubogim, przybyszom Prawo nie zabraniało łuskać kłosów (Kpł 23,22; Lb 9,3) a wręcz nakazywało podczas podróży, nawet osobom nieczystym obchodzić np. Paschę. Oddanie chwały Bogu miało być ważniejsze niż rytualna czystość. Miłosierdzie miało być ponad jakimkolwiek innym zyskiem. Było ważniejsze niż asceza. Jezus uczy, że Prawo trzeba interpretować w kluczu szacunku dla potrzeb człowieka, a nie nim ludzi pognębiać, kontrolować, karać kamieniowaniem za błąd.

„Do jednego z Ojców Pustyni, znanego z ascezy, przybył gość. Chciał posłuchać mądrości starca. Ojciec Pustyni poczęstował gościa obfitym posiłkiem, sam również wiele jadł, a przy tym mówił wiele, ze znacznym ożywieniem. Żegnając się gość był rozczarowany. Stwierdził, że Ojciec przez cały dzień łamał regułę. Odpowiedź ojca brzmiała: „moją jedyną regułą jest miłość”.”

„Dusza będzie potępiona tylko ta, która sama chce, bo Bóg nikogo nie potępia” św. Faustyna (Dz.1452)

Subscribe
Powiadom o
guest

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments