Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami

Łk 24,32: „Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?”

Łk 24,13-35

Bóg jest obłokiem i ciemnością dla ludzkiego rozumu. Jezus zaś Światłem które objawia tajemnice, wyjaśnia zawiłości. Modlitewny dialog z Nim, przyjmowanie Go w Eucharystii sprawia, że serce zostaje pobudzone i ożywione. Zaczyna pragnąć rzeczy duchowych.

„Jak bardzo jestem daleki od tego, Boże mój, by działać zgodnie z tym, co dobrze rozumiem! Serce moje gubi się, goniąc za marnymi cieniami, uznaję to. Wydaje się, jakbym przenosił każdą inną rzecz nad zjednoczenie z Tobą. Jestem gotowy oddalić się, a często nawet modlitwa jest mi trudna; nie ma nawet jednego roztargnienia, którego bym nie przenosił nad myśl o Tobie. Udziel mi łaski, o Ojcze, abym się wstydził tej mojej nędzy. Wyzwól mnie z tego stanu opieszałości i oziębłości, w jakim się znajduję, i udziel mi siły, abym dążył do Ciebie całym sercem. Naucz mnie miłować rozmyślanie, czytanie duchowne, modlitwę. Naucz mnie kochać to, co przez całą wieczność ma przywiązać do Ciebie moją duszę.” bł. J. H. Newman

Subscribe
Powiadom o
guest

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments