nie są dwoje, lecz jedno

Mk 10,8: „A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało.”

Mk 10,1-12

Kiedy Bóg stworzył człowieka na swój obraz, uczynił go mężczyzną i kobietą (Rdz 1,27). Obie płcie są komplementarne i będąc razem pokazują coś z Bożej doskonałości. Bóg jest pełen paradoksów. Jest zarazem sprawiedliwy i miłosierny, piękny i budzący szacunek, czuły lecz stawiający wysokie wymagania. Małżeńska miłość może być ikoną Boga. Kobieta otrzymuje od Boga piękno, czułość, macierzyństwo, klimat i troskę, pochylającą się i pomagającą wzrastać, wrażliwość na drugiego człowieka i umiejętność tworzenia relacji, mądrość serca. Szczególne podobieństwo do Stwórcy mężczyzny to siła, ojcostwo, miłość wychowawcza, umiejąca określić zasady, stawiać wyzwania do wzrostu, mądrość umysłu z przewodzeniem i perspektywicznym myśleniem, zdolność przetwarzania rzeczy materialnych. Bóg przez błogosławieństwo sakramentu zobowiązuje się do pomocy, dawania miłości, wyrozumiałości, jedności jeśli tylko małżonkowie zechcą z tego źródła czerpać…

„Kto zaczyna kochać ten powinien być gotowy na przyjęcie cierpienia.” św. o. Pio

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments