Czy śpi, czy czuwa, nocą i dniem, ziarno kiełkuje i wzrasta, a on nie wie jak

Mk 4,26-27: „Tak się ma sprawa z królestwem Bożym jak z człowiekiem rzucającym ziarno w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, nocą i dniem, ziarno kiełkuje i wzrasta, a on nie wie jak.”

Praca Ducha Świętego jest niedostrzegalna. Z perspektywy czasu, po różnych zwycięstwach nad lękiem czy nieuporządkowanymi nawykami widać, że zwycięstwo przyszło tylko dzięki wsparciu łaski. Choć nic nie widziałam(em) ani nie czułam(em) w drodze – On był przy mnie. Bóg był siłą do przełamania się. Był pragnieniem i wzrostem. On zorganizował okoliczności, odpowiednie warunki umożliwiające ziarnu rozwój, zachęcał sygnałami, bodźcami, że już czas na kiełkowanie. Cierpliwie czekał aż ziarnko zareaguje.

„Bóg każdego prowadzi jego własną drogą; jedni dochodzą do celu prędzej i łatwiej, inni trudniej i później. Wszystko, co możemy uczynić, jest drobnostką w porównaniu z tym, co otrzymujemy. Ale to niewiele musimy zrobić sami.” św. Teresa Benedykta od Krzyża

„Naucz się robić swoją cząstkę, a resztę zostaw niebu.” bł. John H. Newman

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments