To szabat został ustanowiony dla człowieka

Mk 2,27: „To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu.”

Szabat był dniem odpoczynku i w swojej istocie zaproszeniem do modlitwy. Nie wykluczał więc normalnych ludzkich czynności, takich jak zaspakajanie głodu. Niestety z biegiem czasu dzień został obwarowany różnymi normami, począwszy od zakazu pracy (Pwt 5,12-14), skończywszy na zabranianiu uzdrowień (Mt 12,9-14; J 7,22-23). Bezduszny rygoryzm wszystkie czynności niekonieczne podejrzewał o to, że są pracą. Jezus gani maniakalne trzymanie się rzeczy drugorzędnych, rytuałów i przepisów, a pomijanie tego, co najważniejsze: miłości, współczucia i miłosierdzia.

2 Kor 3,6: Bóg nas uzdolnił, byśmy byli sługami Nowego Przymierza, które nie opiera się już na literze, lecz na Duchu. Litera bowiem zabija, a Duch ożywia.

„Dla przypodobania się Bogu nie trzeba wiele działać, lecz raczej z dobrą wolą wszystko wykonywać, bez domieszki miłości własnej i ludzkich względów. Pod wieczór będą cię sądzić z miłości.” św. Jan od Krzyża

Subscribe
Powiadom o
guest

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments