On zażądał tabliczki i napisał

Łk 1,62-64: „Pytali więc znakami jego ojca, jak by go chciał nazwać. On zażądał tabliczki i napisał: Jan będzie mu na imię. I wszyscy się dziwili. A natychmiast otworzyły się jego usta.”

Według tradycji pierworodny syn powinien mieć to samo imię, co ojciec. Sporym zaskoczeniem dla ludzi jest fakt, że najpierw Elżbieta, później zaś Zachariasz żądają, by nazwać dziecię imieniem Jan („Bóg jest łaskawy”), którego próżno szukać wśród przodków małżeństwa, przykładnie żyjącego dotąd według wszystkich żydowskich zasad. Bóg kończy okres przymusowego milczenia, który nałożył na Zachariasza z chwilą, gdy ten rezygnuje ze swoich roszczeń przedłużania rodu i zaznaczania ojcowskiej władzy przez ciągłość nadawania imienia; godzi się z Bożymi postanowieniami co do nazwania dziecka i potwierdza je własną wolą…

„Naprawdę cieszę się, kiedy coś nie idzie po mojej myśli – ponieważ rozumiem, że On chce naszego zaufania. Dlatego gdy coś tracimy, chwalmy Boga tak, jakbyśmy wszystko mieli.” św. matka Teresa z Kalkuty

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments