a dwoje przeciw trojgu

Łk 12,52: „troje stanie przeciw dwojgu, a dwoje przeciw trojgu;”

Chrystus spotykał się ze sprzeciwem, wrogością, z odrzuceniem, pogardą. Jego uczeń nie może liczyć więc tylko na kontakty ze sprzymierzeńcami i pomocnikami. Rzeczywistością jest raczej dysproporcja sił: trzech przeciw dwojgu (Dobrej Nowiny nie polecał Jezus głosić samotnie Mk 6,7). Lecz mniejszość będzie dla większości znakiem sprzeciwu- trwając przy Tym, któremu zaufali, podtrzymując w Duchu ogień wiary, którą zapłonęli.

„Kiedy nadchodzą na mnie burze różnego rodzaju, mówię sobie:”Chcę kochać Boga jak najmocniej potrafię w tym momencie, jak gdyby to była ostatnia chwila mojego życia. Chcę cierpieć z radością teraz, bez myślenia o przyszłości. Duszo moja, wypełnij wolę Boga idealnie w tej chwili, jakby była twoją ostatnią. Więc, duszo moja, rób tak odtąd. Żyj Jezusem. Amen.” św. Paweł od Krzyża

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments