To jest chleb, który z nieba zstępuje

J 6,48.50: „Jam jest chleb życia. To jest chleb, który z nieba zstępuje: kto go spożywa, nie umrze.”

Tylko Bóg może powiedzieć o sobie, że jest chlebem. Gdyby takie słowa wypowiedział zwykły człowiek byłoby to szalone. Tak właśnie wydawało się oceniającym wygląd zewnętrzny Jezusa. Lecz Jego uczniowie, choć nie rozumieli Jego słów, wiedzieli, że On jest kimś więcej niż prorokiem czy królem ( Łk 7,26 i Mt 12,42). To niepojęte, że Bóg, który daje mi nie tylko tchnienie i miejsce do życia, niejako goszcząc mnie w sobie (w Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy Dz 17, 28), tak bardzo pragnie bliskości – i to na całą wieczność, że pozwala mi Siebie samego przyjmować, zjeść, przyswoić i uczynić Jego Pełnię częścią mnie. Niezwykła to łaska – przyjąć Boga w gościnie…

„Niegodni Jezusa jesteśmy wszyscy, ale to On nas zaprasza. On tego chce. Uniżmy się przed Nim!” św. o. Pio

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments