dokonajże i tu w swojej ojczyźnie

dokonajże i tu w swojej ojczyźnie

Łk 4,23: „dokonajże i tu w swojej ojczyźnie tego, co wydarzyło się, jak słyszeliśmy, w Kafarnaum.”

Po krótkiej fascynacji łaską przemawiania Jezusa, pojawiają się wątpliwości: „to przecież zwykły człowiek, znamy go. Udowodnij cudami co potrafisz, popatrzymy”. Na sądzenie po pozorach, próby zmanipulowania by czynił to, czego oczekują inni – Chrystus odpowiada niewygodną prawdą, że Bóg patrzy na serce, cuda dzieją się dlatego, że człowiek wierzy w Boże Słowo i jest gotowy podporządkować się Bożym poleceniom, a nie dlatego, że należy do Izraela (wdowa i Naaman byli poganami).
I nie pozwala się zastraszyć.

„Do prawdziwego ubóstwa w duchu dochodzi się jedynie przez walkę duchową. Trzeba walczyć z próżną ambicją bycia czczonym, szanowanym, chwalonym i wyróżnianym.” św. Arnold Janssen

Dlaczego jesteście bojaźliwi?

Dlaczego jesteście bojaźliwi?

Mk 4,40: „Wtedy rzekł do nich: Dlaczego jesteście bojaźliwi? Wciąż jeszcze nie macie wiary?”

Sytuacja burzy, zagrożenie życia obnaża słabości uczniów. W trudnej sytuacji ufają przede wszystkim swoim siłom i umiejętnościom. Gdy te okażą się niewystarczające, widzą swą kruchość, sytuacja ich przerasta, rozglądają się za Jezusem. Nawet wtedy nie modlą się z ufnością. Lęk ujawnia pretensje o obojętność Boga, brak Jego obecności oraz za kogo uważają Jezusa: Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy? Lęk jest próbą wiary… Jezus jednak pokazuje, że człowiek jest tylko gospodarzem ziemi. Bóg jest jej Panem i może uciszać burze. Cała rzeczywistość jest Mu poddana.

„Pan Jezus do św Małgorzaty Marii Alacoque: „Pozwól mi działać”.”

„Dziś jedyną moją busolą jest zdanie się na Boga.” św. Teresa z Lisieux

Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy nasienie kiełkuje

Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy nasienie kiełkuje

Mk 4,26-7: „Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy nasienie kiełkuje i rośnie, on sam nie wie jak.”

Do wydania owocu Słowa w życiu trzeba dojrzewać. To tajemniczy, czasem długi proces, w którym Duch Święty rozkrusza twardości, wpływa na rozumienie, powoduje w sercu zmianę, pojawia się pragnienie dobra i przychodzą okoliczności, które sprawdzają czy roślinka dobrej woli jest gotowa wydać owoc.

„Do czego się przyrównam? Do małego ziarenka pszenicy wrzuconego w ziemię. Jeśli nie spadnie rosa i słońce go nie ogrzeje, małe ziarenko gnije. Podobnie jest z moją duszą. Panie, jeśli nie spuścisz deszczu Łask i nie ześlesz promieni Twojego Słońca. A jeśli mu je dasz, ziarenko będzie nasączone i ogrzane, zapuści korzeń, stanie się rośliną i da wiele dobrych ziaren.” św. Maria od Jezusa Ukrzyżowanego

Uważajcie na to, czego słuchacie

Uważajcie na to, czego słuchacie

Mk 4,24: „I mówił im: Uważajcie na to, czego słuchacie. Taką samą miarą, jaką wy mierzycie, odmierzą wam i jeszcze wam dołożą.”

To, czego słucham, karmi mnie. Pokój serca nie przychodzi po wysłuchaniu medialnych wiadomości, nic dobrego nie przychodzi ze słuchania plotek. Jest też głęboką prawdą duchową, że kto wiatr sieje, zbierze burzę (Oz 8,7) dlatego Jezus zwraca uwagę, że kryteria wedle których ocenia się innych nie są bez znaczenia. Surowe osądy skłaniają do przyłożenia nawet większej miary wobec osądzającego.
Słowo Boże jest światłem na ścieżkach życia (Ps 119). Bóg obiecuje błogosławieństwo dla żyjących w świetle i dzielących się Nim – będzie im jeszcze dodane. A jednym z odblasków nieba na ziemi jest zwykły uśmiech…

„Uśmiech rozprasza chmury nagromadzone w duszy.” św. Urszula Ledóchowska

Oto siewca wyszedł siać

Oto siewca wyszedł siać

Mk 4,3: „Słuchajcie: Oto siewca wyszedł siać.”

Przypowieść o Siewcy wylicza trudności, z jakimi styka się człowiek słuchający Słowa Bożego. Nieprzyjaciel będzie odciągał go od Ewangelii, kusił atrakcjami, pobudzał chęci i namiętności byle tylko zagłuszyć Słowo. Nadmierne troski o przyszłość albo skupianie uwagi na możliwościach korzystania z dostatku również znieczulają wrażliwość na Głos Boga. Także trud i cierpienie potrafią zamknąć drzwi komunikacji z Nim.

Mk 4,20: „W końcu na ziemię żyzną zostali posiani ci, którzy słuchają słowa, przyjmują je i wydają owoc.”

„Czasownik ‚zostali posiani’ ma formę bierną. Najpierw jesteśmy bierni- Bóg działa. A potem aktywni, zaczynamy słuchać, przyjmować i wydawać owoce.” Michał Legan OSPPE

„Trzeba brać życie takim, jakim je Bóg daje.” św. Rafał od św. Józefa