Wszystkim, którzy Słowo przyjęli, dało moc

Wszystkim, którzy Słowo przyjęli, dało moc

J 1,12.18: „Wszystkim, którzy Słowo przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, to są ci, którzy wierzą w Jego imię. Boga nikt nigdy nie widział, Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, On nam Go objawił.”

Jezus przyszedł nauczyć, kim jest Ojciec. Przyjmując, wierząc w Jego Słowa poznaję prawdę o Bogu. Komunia z Jezusem daje moc wejść z Ojcem w relację, jaką miał On, Syn. Mogę uczestniczyć w życiu Boga, być Jego dzieckiem przez przyjmowanie od Niego wszystkiego, łaski po łasce.

„Być dzieckiem Boga znaczy oddać się w ręce Boga, czynić Jego wolę, złożyć w Jego Boskie ręce swoje troski i swoje nadzieje, nie męczyć się obawą o przyszłość. Na tym polega prawdziwa wolność i wesele synów Bożych” św.Teresa Benedykta od Krzyża.

Dobrego roku 2016!

„Tam gdzie jest Bóg, jest przyszłość.” Benedykt XVI

Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia

Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia

Łk 2,37: „Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia.”

Córka Fanuela (imię to oznacza ‚Oblicze Boga’), staruszka o ofiarnym sercu, modlącym się za innych i chętnym do wyrzeczeń, przychodząc jak zwykle do świątyni otrzymuje niespodziewany prezent: Bóg zdradza jej sercu Tajemnicę – oto ogląda dziecięce oblicze Zbawiciela. Zdumiona i ucieszona, wyśpiewuje swoją radość. Tak spełnia się Słowo z Ps 92,14-16: „Zasadzeni w domu Pańskim rozkwitną na dziedzińcach naszego Boga. Nawet i w starości wydadzą owoc, zawsze pełni życiodajnych soków, aby świadczyć, że Pan jest sprawiedliwy.”

„Musimy stale sobie przypominać, że nie jesteśmy zbawcami świata, a tylko małym znakiem, pośród tysięcy innych, świadczącym, że miłość jest możliwa.” Jean Vanier

Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie

Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie

Łk 2,34: „Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą.”

Jezus jest Osobą, przy której wydobywają się zamysły serc, ujawnia ich zamknięcie na Boga, odrzucenie Prawdy. Jest Światłością oświetlającą powoli cały mój wewnętrzny bałagan. Może być dla mnie znakiem sprzeciwu, gdy prawdy o sobie nie przyjmę lub źródłem powstania z każdego upadku i słabości, gdy przyznam się do mego nieporządku. Jego Miłosierna Miłość i pomoc stanie się wtedy radością mojego życia. Gdyż On jest punktem odniesienia – co trzeba zmienić. Weryfikacją wartości, którymi się żyje. Miarą rzeczy.

„Garść piasku rzucona w niezmierne morze, oto czym jest grzech wobec nieskończonego miłosierdzia Bożego.” św. Izaak Syryjczyk

i udał się do Egiptu

i udał się do Egiptu

Mt 2, 14: „On wstał, wziął w nocy Dziecię i Jego Matkę i udał się do Egiptu;”

Właśnie otrzymali wsparcie finansowe (złoto), zapas leczniczego balsamu (mirrę), wyprawili niespodziewanych gości w drogę. Śpią zmęczeni, spokojni, szczęśliwi. I nagle we śnie anioł wyrywa go z poczucia bezpieczeństwa, wzywa do emigracji- irracjonalne. To posłuszeństwo Józefa umożliwia Bogu skuteczną ochronę Jezusa i Maryi.

„Bądźmy zawsze ulegli Bogu, nie sprzeciwiajmy się Jemu, choćby to, co On mówi, wydawało się sprzeczne, z naszym rozumem i naszymi pojęciami. Niech Jego mowa przeważy nad rozumem i pojęciami naszymi. Postępujmy tak również, gdy chodzi o tajemnicę (Eucharystyczną), uwzględniając nie tylko to, co podpada pod zmysły, lecz trzymając się mocno Jego słów. Wszak słowo Jego nie może mylić.” św. Jan Chryzostom

Jezus zaś czynił postępy w mądrości

Jezus zaś czynił postępy w mądrości

Łk 2,52: „Jezus zaś czynił postępy w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi.”

Bóg zechciał żyć w świecie zwyczajnie, w prostocie i ubóstwie i pokazał, że jest to bardziej wartościowe niż świątynne dyskusje – choć przecież miał wiele inspirujących myśli do przekazania. On potrafi czekać i podporządkować się. Jezus trzydzieści lat wiódł życie ukryte budując w swojej izdebce, na modlitwie relację z Ojcem, wzrastając w mądrości i łasce. Nim owoc wzejdzie – dojrzewa.

„Bardzo pragnę prowadzić życie jakie przeczuwałem, chodząc uliczkami Nazaretu, które wydeptywały stopy naszego Pana, ubogiego rzemieślnika, pogrążonego w uniżeniu i zapomnieniu. Pytaj siebie w każdej sprawie: „Co uczyniłby nasz Pan?” i czyń to. Jest to twoja jedyna reguła, ale jest to reguła absolutna.” Bł. Karol de Foucauld (listy)